วันจันทร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

บันทึกของวันนี้ ๑๗ พ.ย. ๖๒



    ไม่เคยคิดว่าจะเขียนบันทึกประจำวัน
ออกมาสู่สายตาของสาธารณะ

    แต่คิดว่าเป็นเรื่องราวดีๆที่อาจจะมี
ผลต่ออารมณ์และจิตใจหลายๆท่าน จึงขอ
เขียนบันทึกนี้ออกมาในรูปแบบที่สามารถ
อ่านได้จะดีกว่า

    เรื่องแรก ผมมีโอกาสได้ฟังเพลง
ของ F.HERO อัลบัม IN TO THE NEW
ERA เต็มอัลบัม หลังจากที่ภรรยาได้เปิด
ให้ฟังบางเพลงบนรถ ขณะขับกลับบ้านที่
แก่งขนุน
    ซึ่งพอได้ฟังแบบตั้งใจในวันนี้แล้ว
ก็เพิ่งสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของเนื้อเพลง
จึงเกิดความปลาบปลื้มใจในการทำงาน
ของศิลปิน จึงขอนำบางเพลงที่ชอบมา
บอกกล่าวส่งต่อไป (ซึ่งไม่แน่ใจว่าผม
เพิ่งเคยฟังหรือเปล่า เพราะขวบปีให้
หลังไม่ค่อยได้ฟังเพลง)
ชื่อเพลง:Alarm (Feat.ปู พงษ์สิทธิ์)

    เรื่องที่สอง เป็นเรื่องของโชว์ที่
ผมอยากจะไปดู แต่ก็ไม่ได้ไปเพราะว่า
บัตรขายหมดเกลี้ยงตั้งแต่เปิดขายไป
เพียงแค่ ๑๐ นาที
    ชื่อ SUPER PRODUCTIVE SHOW
กับ รวิศ หาญอุตสาหะ ซึ่งเพิ่งจัดไป
เมื่อปลายเดือนกันยายน ที่ผ่านมา
    ก่อนหน้านี้ ย้อนไปเมื่อปีที่แล้ว ผม
เองยังไม่รู้จักผู้ชายคนนี้เลยครับ แต่ราย
การพอดคาสท์ที่พี่เค้าได้ทำมาอย่างต่อ
เนื่องไม่เว้นวันหยุด ก็ได้ทำให้ผมกลาย
เป็นแฟนคลับรายการไปโดยปริยาย
    จนถึงวันนี้ โชว์ที่ผมอยากดูก็ถูก
อัพโหลดให้ดูได้ฟรีๆบน Youtube แล้ว
ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมดีใจอีกเรื่องหนึ่ง
(แต่ยังไม่ได้ดู)ในวันนี้ครับ

    เรื่องสุดท้าย ก็ขอขอบคุณเพื่อนพี่
น้องทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่านบันทึกของ
ผมวันนี้

สวัสดีครับ

วันพุธที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

กลับลำทำแบบ Routine


    ผมมีความเชื่อว่า "วินัย" สามารถทำ
ให้เราเดินทางไปสู่เป้าหมายได้อย่างดีที่สุด

    และผมก็ยังเชื่อว่า กิจวัตรประจำวัน
ที่เราได้วางไว้ด้วยความคิดที่รอบคอบก็จะทำ
ให้เกิดประสิทธิภาพในการดำเนินชีวิตอีกด้วย

    หากเราดำเนินชีวิตประจำวันแบบไร้
รูปแบบ เราก็อาจจะต้องใช้พลังชีวิตต่อวัน
ไปอย่างมากทีเดียว

    กลับกันกับการกระทำแบบ Routine
หรือ กิจวัตรประจำวัน ที่เราทำคล้ายๆกัน
เกือบทุกๆวัน อย่างเป็นนิสัย จะทำให้เรา
ใช้พลังงานในการดำรงชีวิตน้อยกว่าที่เรา
จะต้องมาด้นสดทุกๆวัน
    และมันยังสร้างประสิทธิภาพในการดำ
รงชีวิตได้มากกว่าอีกด้วย

    ยิ่งเราแบ่งเวลากิจวัตรของเราออก
เป็นส่วนย่อยๆแล้ว ก็จะทำให้เราตัดสินใจ
เรื่องต่างๆได้รวดเร็วยิ่งขึ้นอีกด้วย

    ฉนั้น ผมจึงกลับมานั่งวิเคราะห์ตาราง
การทำงานประจำวันของตัวเองใหม่อยู่บ่อยๆ
ว่ารูปแบบนี้ยังคงสร้างประสิทธิภาพให้กับชีวิต
ผมได้อย่างดีอยู่หรือไม่

    และสุดท้าย สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือสมุด
บันทึกครับ เพราะผมคิดว่ามนุษย์เราจำอะไร
เองได้ไม่หมดทุกอย่างหรอกครับ