ความสำเร็จดีใจได้วันเดียว

    หนังสือเล่มล่าสุดที่ผมเพิ่งอ่านจบไป
เมื่อครู่ ซึ่งเป็นหนังสือที่บอกเล่าเรื่องราว
การทำธุรกิจ และ หลักความคิดของบริษัท
ที่ยิ่งใหญ่อย่าง ซี.พี. หรือ เครือเจริญ
โภคภัณฑ์

    ซึ่งข้อคิดที่ได้ก็ทำให้ผมมองพื้นฐานของ
การทำธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงไปอีกมุมหนึ่ง

    หลักการสามประโยชน์ที่คุณธนินท์ใช้มา
ตลอดนั้นเหมาะสมกับหลักความคิดในการประ
กอบธุรกิจให้เจริญและยั่งยืนเป็นอย่างมาก
-ประเทศชาติได้ประโยชน์
-ประชาชนได้ประโยชน์
-บริษัทได้ประโยชน์

    ความอ่อนน้อม ถ่อมตน ให้เกียรติผู้อื่น
เป็นอีกสิ่งที่เรามักจะมองข้ามจุดนี้ไป
แต่สำหรับคุณธนินท์แล้ว นี่คือสิ่งที่เขาปฏิบัติ
มาตลอด ไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นใคร มีหน้าที่
อะไร

    และ เรื่องคนที่คุณธนินท์ให้ความสำคัญ
มากที่สุด คือการสร้างคนเก่งๆรุ่นต่อไป
มาสานต่อวัฒนธรรมขององค์กร

และข้อคิดดีๆอีกมามายในหนังสือเล่มนี้

เมื่อไม่ถึงที่หมาย

    เราต่างมีจุดมุ่งหมายเป็นของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องต่างๆมากมายของชีวิต
แต่...มีไม่กี่คนที่ไปถึงจุดนั้นได้

    แล้วเราควรทำอย่างไร?
เมื่อไปไม่ถึงที่หมายสักที...

    เลือกที่จะยอมแพ้แล้วหาจุดมุ่งหมาย
ใหม่ หรือ ปรับลดระดับจุดๆนั้นลงมาให้ยัง
พอเป็นไปได้อีกในอนาคต

    อาจจะเป็นไปได้ทั้งสองทาง หรือ
ไม่เลือกสักทางเลยก็ได้

    ไม่ปรับหมุดหมาย แล้วยังคงทำเหมือน
เดิมๆ เค้าว่า ทู่ซี้

    เปลี่ยนจุดบ่อย ทั้งๆที่ยังไปไม่ถึง
เค้าก็ว่า โลเล เอาแน่เอานอนไม่ได้

    ยืนหยัดด้วยใจที่มั่นคง ปรับเปลี่ยน
วิธีการ กลยุทธ์ มองหาลู่ทางใหม่ๆ
ทดลอง เรียนรู้ สร้างประสบการณ์
ว่ากันว่า เป็นแนวทางที่ดี จากผู้ที่ผ่านมา

    ไม่มีใครรู้จักตัวเรา เท่าตัวเราเอง
ประเมินตัวเอง กับ สิ่งที่ทำอยู่ทุกๆวัน
อาจจะช่วยให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น

สวัสดีวันศุกร์
เสียงนาฬิกาปลุก
บอกเราเสมอให้ตื่นมาสู้
แล้วให้วันตายเป็นวันหยุด

*Alarm
*F.Hero

คริสมาก

    ต้องบอกก่อนเลยครับว่าผมไม่ได้มี
ความรู้เรื่องวัฒนธรรมของชาวตะวันตก
และศาสนา คริสต์ สักเท่าไหร่

    ดั่งเช่นวันนี้ "วันคริสต์มาส" ผมก็
เพิ่งมารู้ว่าเป็นวันที่โรงเรียนคริสต์เค้า
ประกาศให้เป็นวันหยุดกัน เพื่อที่จะให้
นักเรียน นักศึกษาไปโบถส์

    เอาเป็นว่า ผมขอห่างไกลจาก
เรื่องของศาสนาจะดีกว่าครับ เป็นเรื่อง
ละเอียดอ่อนเกินไป

    ขอนำท่านผู้อ่านไปสู่โลกของความ
คิดจะดีกว่าครับ
    มนุษย์เราจะเป็นอะไร หรือ ทำอะ
ไร ความคิดเราสำคัญเสมอ
ดั่งคำที่ผมได้ยินมาว่า "ไม่ว่าเราจะสำ
เร็จ หรือ ล้มเหลว ความคิดเราถูกต้อง
เสมอ"

    ความคิดคือรากฐานของทุกๆอย่าง
หากคุณคิดว่าคุณทำมันได้ คุณก็จะพยายาม
หาทางทำมันให้ได้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
    หากแต่คุณคิดว่าคุณทำได้ แล้วทำไป
สักระยะหนึ่ง แล้วคุณก็คิดว่า คุณคิดผิด
คุณน่าจะทำไม่ได้ นั่นก็จะทำให้คุณทำไม่ได้
อีกเช่นกัน

    เราจะเห็นได้ว่า ไม่ว่าสิ่งใด
ก็เริ่มจากความคิดทั้งนั้น ความพยายามก็
คือผมของการคิดรูปแบบหนึ่ง
การไม่ล้มเลิกกลางทางก็คือ ผลทางความ
คิดอีกรูปแบบหนึ่ง

    ฉนั้น วันนี้ วันคริสต์มาส ขอให้ทุกๆ
ท่านมีความสุขในวันประสูติของพระคริสต์

สวัสดีครับ

ก่อนส่งท้ายปี

    หากเรามองย้อนกลับไปในอดีต
เวลาช่างผ่านไปแสนรวดเร็วเสียเหลือ
เกิน กลับกัน กับการรอคอยอนาคตที่
จะมาถึง ช่างนานเหลือจะอดใจรอ
แม้เพียงไม่กี่นาทีก็ตาม

    ใกล้เข้ามาทุกทีกับเทศกาลที่หลาย
คนรอคอย ไม่ว่าจะเป็นคริสมาส หรือ
ส่งท้ายและต้อนรับรอยต่อของปีปฎิทิน

    มีเรื่องราวมากมายในช่วงเวลา
แห่งความสุขนี้ หรือบางคนอาจจะเจอ
เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน ประทับอยู่ใน
ความทรงจำมิรู้เลือน

    "เวลาผ่าน คนเปลี่ยน" ผมเชื่อ
ว่าคำๆนี้ยังคงเป็นจริงอยู่ตลอดกาล
    ซึ่งก่อนหน้านี้อาจจะไม่เคยได้รู้สึก
กับการเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย

    แต่บัดนี้ กลับเปลี่ยนไป เมื่อเรา
ยอมรับความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นร่างกาย หรือ ความคิด

    ก่อนส่งท้ายปีนี้ ผมอยากจะชวนให้
ทุกท่านได้สำรวจลงไปที่ต้นกำเนิดแห่ง
ทุกๆอย่าง คือ ความคิด
    ให้ได้คิด ได้คุยกับตัวเองเกี่ยวกับ
เรื่องราวที่ผ่านมา และ ที่กำลังจะเกิด
ขี้นกับตัวเอง

    คิดเพียงเรื่องเดียวก็พอครับ ว่า
"เรากำลังทำอะไร"

เงื่อนไข

    ระหว่างทางที่ผมกำลังไปทำงาน
มีความคิดแวบเข้ามาในหัวเรื่องหนึ่ง
ซึ่งจะว่าไปแล้ว มันก็เป็นเรื่องที่สุดแสน
จะธรรมดาเรื่องหนึ่งแหละครับ

    ผมกำลังคิดถึงเรื่ิองการวิ่งในอีกไม่กี่
วันที่จะถึงนี้ ผมคิดไปว่าจะว่ิงได้อย่างที่ตัว
ผมเองนั้นต้องการหรือไม่
    คือ อยากจะวิ่งให้เร็วกว่าที่ตัวเอง
เคยทำได้ ซึ่งภาษาย่อเค้าเรียกว่า NewPB
(New personal best)
    คิดไป คิดมาก็ลากมันเข้ามาเกี่ยวกับ
ชีวิตเฉยเลย

    แรกเริ่มเดิมทีนั้น การวิ่งของผมไม่
ได้มีกฎเกณฑ์อะไรเข้ามาเกี่ยวข้องมาก
มาย ผมเพียงแค่อยากจะออกกำลังกาย
เพื่อทดแทนการเล่นกีฬาที่เคยเล่นมาอยู่
เป็นประจำ เพราะบาดเจ็บ เท่านั้นเอง

    แต่...พอวิ่งไปได้ไม่นาน อาจจะ
ด้วยสัญชาติญาณนักกีฬา หรือ อาจจะเห็น
คนที่เค้าเก่งกว่าก็ตาม มันทำให้ผมเริ่มที่
จะเลือกถลำลึกลงไปเรื่อยๆในการวิ่ง

    จากวิ่งแค่พอเหนื่อย ก็กลายเป็นการ
ที่จะเหนื่อยให้นานกว่าเดิมหน่อย ไกลกว่า
เดิมอีกนิด และก็พาลสงสัยไปซะทุกอย่าง
เช่น ต้องมีท่าวิ่งที่ถูกต้องด้วยหรอ การหาย
ใจปล่อยมันไปตามที่มันอยากจะเป็นได้ไหม
ฯลฯ

    จนหันกลับมามองตัวเองทุกวันนี้หลัง
จากผ่านไปเพียงแค่หนึ่งปี ผมก็วิ่งฮาฟ
(ยี่สิบเอ็ดกิโลฯ)ได้อย่างไม่ต้องเกรงกลัว
ว่าจะไม่จบ ผมมีกางเกงที่ผมเคยมองว่ามัน
ไม่มีทางที่ผมจะนุ่งได้อยู่อีกต่างหาก เพราะ
ขากางเกงที่สั้นจนแทบไม่เหลืออะไร
    อาจจะเรียกได้ว่า ผมลงลึกไปกับ
การวิ่งเป็นอย่างมากทีเดียว

    เหตุที่ทำให้ผมกลายเป็นผมทุกวันนี้
อาจจะเพราะว่า ผมตั้งเงื่อนไขให้ตัวเอง
อยู่เรื่อยๆก็เป็นได้ ผมกำหนดเป้าหมาย
และผลักมันออกไปเรื่อยๆ เช่น ผมอยาก
จะวิ่งให้ได้สิบกิโลเมตร ภายในหนึ่งชั่วโมง
หลังจากวิ่งไปได้ไม่กี่สัปดาห์ฯ

    ผมตั้งเงื่อนไขให้ตัวเองไปเรื่อยๆ
ขยับมันไปเรื่อยๆ อ่านบทความ หาข้อมูล
ซ้อมๆๆ และก็ซ้อม แบบว่า จากคนที่ไม่
เคยตื่นตีสี่ไปทำอะไร กลายเป็นทำให้ผม
ลุกออกจากเตียงไปว่ิงได้อย่างไม่ลังเล

    หากการว่ิงที่มีเป้าหมายมากำหนด
เป็นกรอบ เป็นเกณฑ์ ให้มีจุดหมายอย่าง
ที่ต้องการให้ได้แล้ว ความสนุกในการวิ่ง
มักจะจืดจางลงไป เมื่อทำไม่ได้อย่างที่
หวังเอาไว้

    และมันก็เริ่มจะสนุกขึ้นทุกครั้งที่
สามารถทำให้มันสำเร็จตามเงื่อนไข
ที่ตั้งเอาไว้ได้

    ขอให้ทุกท่านสนุกกับทุกเงื่อนไขที่เข้า
มาในชีวิตครับ