ความคุ้นเคย และ ความเคยชิน ได้พาเรา
มาถึงจุดๆนี้
กิจกรรมประจำวันนั้นเป็นผลต่อเนื่องมาจาก
การที่เราได้ทำอะไร ซ้ำๆ วนไปวนมา อยู่เป็น
ประจำ ไม่ว่าจะเป็นการตื่น การกิน การออกกำ
ลังกาย ฯลฯ สิ่งเหล่านั้น ทำให้เราคุ้นเคย
และทำมันได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามอย่าง
มากมายอะไร
และสิ่งที่ไม่คุ้นเคย หรือ ห่างหายจากกิจนั้น
ไปนาน นานเกินกว่าร่างกายเราจำกระบวนการ
รายละเอียดของวิธีการต่างๆได้ครบถ้วน เมื่อนั้น
แหละที่ความพยายามถีบตัวเองสูงขึ้นไปดั่งกำแพง
กั้นขวางมิยอมให้เราผ่านข้ามไปอย่างเช่นการ
เดินผ่านประตู
เช้านี้ก็เช่นกัน เป็นเช้าที่ตื่นมาแล้วก็คิดว่าจะ
ออกไปว่ิง หลังจากที่ไม่ได้วิ่งออกกำลังมาเกือบสัป
ดาห์แล้ว และกำแพงของข้ออ้างให้ตัวเองนั้นก็สูง
เกินไปที่จะหาหนทางไต่
ยอมรับแต่โดยดี ว่าวันนี้ยังทำไม่ได้....
