ความดีเมือง

.

การอาศัยอยู่ในเมืองเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับ

ใครหลายๆคนที่เติบโตมาจากต่างจังหวัด

เรียนบ้าง ทำงานบ้าง ต่างเหตุผลกันไป

หลายๆคนไม่ได้เกิดในเมือง หากตั้งแต่เรียนจบ หางาน ทำงาน

มีครอบครัว ซื้อบ้านอยู่ในเมือง ก็กลายเป็นคนเมืองไปโดยปริยาย

ก่อนเลขสองนำหน้าผมได้มีโอกาสเข้าไปทำงานประจำอยู่ในเมืองกรุงครั้งหนึ่ง

เนื่องด้วยความเยาว์ที่ไม่คุ้นชินกับการแข่งขันแก่งแย่งของชีวิตเมืองกรุง

ไม่เข้าใจว่าที่ยืนบนรถเมล์ต้องชิงมาให้ได้ในรอบแรก เพราะคำว่า “สาย”

คอยถีบอัดเข้าไปในกระป๋องที่แน่นขนัดไปด้วยพนักงานออฟฟิศ

อยู่ได้ไม่นานก็ต้องขอถอยทัพกลับบ้านนอกจะดีกว่า

อีกหลายๆครั้งที่เข้าไปเที่ยวเล่น ซื้อของ(ที่คิดว่า)จำเป็น ทำธุระนู่นนี่

ผมก็ยังรู้สึกอึดอัดเช่นเคย

จวบจนปัจจุบัน....

ความรู้สึกนั้นได้คืบคลานเข้ามาอย่างไม่ให้รู้ตัวที่บ้านผมเอง

มันค่อยๆกลืนกินกลิ่นอายท้องทุ่งสีเขียวด้วยโครงการหมู่บ้านจัดสรร

เปลี่ยนทางเชื่อมหมู่บ้านเป็นถนนขนาดกว้าง

รองรับควายเหล็กที่ควบตะบึงผ่านนับร้อยต่อนาที

เสียงชุมชนศิวิไลแซ่ซ้องความเจริญ

ดังเกินกว่าจะได้ยินเสียงนกร้องยามเช้า

ความเจริญแพร่กระจายไปทั่วทุกทิศ

มันเป็นสิ่งที่ดีที่ทำให้ชีวิตทำอะไรหลายๆอย่างง่ายขึ้น

เป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้ตัวเองชัดขึ้น มีความคิดเพิ่มขึ้นจากวัยเยาว์

ทำให้ผมรู้ว่าต้องหาท้องทุ่งแห่งใหม่อีกครั้งสินะ

.