ความทรมานใจ

    ผมเชื่อว่าหลายๆท่านยังคงประสบกับ
อาการทุกข์ทรมานทางใจอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ในวันหนึ่งๆนั้น มีเรื่องประเดประดังเข้ามา
หาเราอย่างไม่ขาดสาย

บ้างเป็นเรื่องดี บ้างเป็นเรื่องไม่พึงใจ
แต่ถึงยังไง ก็ต้องน้อมรับสิ่งเหล่านั้นไว้อยู่
ดี แม้บางเรื่องไม่ต้องการ

ความทรมานใจที่ยังไม่พบจุดจบนั้น ถือว่าเป็น
อาการที่หนักที่สุด มากกว่าการที่รู้ว่าแก้ไข
อะไรไม่ได้แล้วซะอีก

มันเหมือนกับเวลาที่ผ่านไปช่างเชื่องช้า
คล้ายกับว่าเราอยากจะเร่งเครื่องให้รีบไป
แต่เข้าเกียร์ไม่ได้ในชั่วโมงเร่งด่วน

เราต่างรู้ว่ามันจะผ่านไปอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่
อยากที่จะทำใจ ในเมื่อคำตอบที่คาดไว้ยัง
มาไม่ถึง

ประหนึ่งว่าตอนนี้ กำลังทรมานใจ