ผมได้ยินมาว่า "หากเราสามารถจินต
นาการเรื่องใดๆได้ เรื่องนั้นก็มีโอกาสเกิด
ขึ้นได้"
จึงก่อเกิดคำถามที่ว่า เราจะไปให้ถึง
จินตนาการนั้นได้อย่างไร?
หลายๆครั้งที่ผมพยายามวิ่งให้เร็วกว่า
เดิม หรือ ซ้อมให้หนักกว่าเดิม เพื่อไปให้ถึง
เป้าหมายที่คาดหวังไว้ ระยะแรก ถึง กลาง
แน่นอนว่าไม่ค่อยจะมีปัญหาใดๆมาฉุดรั้ง
หากแต่ระยะค่อนไปทางท้าย ร่างกาย
เริ่มแสดงอาการ จิตใจเริ่มท้อถอย
จุดนี้มักทำให้ใครหลายๆคนถอดใจ ผมเองก็
เช่นกัน
สิ่งที่ทำให้ผมหลุดพ้นจากภาวะดังกล่าว
มาได้แทบทุกครั้ง คือ จินตนาการ
ผมมักจะจินตนาการถึงภาพการวิ่งที่จบ
ลงด้วยความสำเร็จของวันนี้ในเป้าหมายที่
คาดไว้
ผมจินตนาการถึงเวลาที่แสดงบนนาฬิกา
ข้อมือ ว่ามันไม่เกินเวลาที่ผมอยากจะวิ่ง
และนั่นก็มักจะทำให้ผมวิ่งต่อไปอีกสัก
ระยะหน่ึง
แต่แล้ว อาการดังกล่าวก็จะกลับมา
หลอกหลอนจิตใจเราอีกรอบ บางครั้ง อาจ
จะหนักกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ
ฉนั้น สิ่งที่ผมทำได้คือ จินตนาการ
ครั้งต่อไป เปลี่ยนความสนใจไปอีกอย่าง
หรือไม่ก็บอกกับตัวเองว่า อีกรอบเดียว
จนทุกอย่างกระจ่างชัด และผ่านไป
ผมจึงได้เรียนรู้การก้าวข้ามเล็กๆของขีด
จำกัดร่างกาย
แด่มนุษย์ผู้ก้าวผ่านความยากลำบาก
ครับ
จินตนาการ คือสิ่งที่ยิ่งใหญ่เสมอ
แม้จะเกิดจากจุดเล็กๆที่มันบ้าบอก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น