แวบแรกที่เห็นหนังสือเล่มนี้วางอยู่บนชั้น
สมองส่วนที่จะใช้ตัดสินใจในการซื้อก็ทำงาน
ในทันที แทบไม่ต้องคิด....
ย้อนไปสมัยเรียนมหาฯลัย ผมเพิ่งเริ่ม
ริที่จะเป็นนักอ่านกับเขาบ้าง เพื่อให้คุยกับเขา
ได้ เพราะว่าเพื่อนๆในกลุ่มอ่านหนังสือเล่มดัง
เล่มนี้กันเยอะ(เรื่อง พันธ์ุหมาบ้า)
หลังจากนั้น ผมก็ท่องไปในโลกของนว
นิยายบ้าง เรื่องสั้นบ้าง วรรณกรรมฯ สุดแท้
แต่ความอยากอ่านจะพาไป หรือ ใครแนะนำ
มาให้ ก็อ่านดะไปเรื่อย
จวบจนทุกวันนี้ ผ่านมาสิบกว่าปี(มั้ง)
ผมยังคงโงหัวไม่ขึ้น จากโลกใบที่ว่า แถมยัง
ริจะเขียนนู่น นี่ออกมา ให้เพื่อนๆต้องมาคอย
เสียเวลาอ่านกันอีกมากมาย...
เมื่อได้เล่มนี้มาจากชั้นแล้ว ก็ลองเปิด
อ่านดูสักหน่อย ผ่านไปสิบกว่าหน้า ก็วางไว้
ในรถ มิได้เอากลับมาไว้ที่บ้าน เกรงใจเล่ม
ก่อนหน้าที่กำลังอ่านค้างคาอยู่
แต่แล้วความเกรงใจที่ว่านั้น ก็ไม่
สามารถหยุดความกระหายใคร่รู้ อย่างผู้ที่คอย
แส่เรื่องของชาวบ้านไว้ได้ คิวหนังสือที่รออ่าน
ถูกปัดตกไป ให้เรื่องที่มีสีสันมันปากขึ้นมาแทนที่
เพียงไม่กี่วัน(ราวๆห้าวัน)สี่ร้อยหน้าของ
เล่มนี้ก็ถูกผมไล่เรียงจนสิ้น เพลินอย่างกับซีรี่ย์
ถึงตรงนี้ ไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรต่อไปดี
เอาเป็นว่า ควรค่าแก่การอ่านสำหรับทุกๆท่าน
หาก "พันธุ์หมาบ้า" เป็นนวนิยายที่วาง
ไม่ลงแล้ว "เรื่องเล่าแบรนด์(ของผม)" นี้
ก็เป็นเรื่องจริงที่เล่าได้อย่างน่าติดตาม และ
ไม่อยากจะวางเช่นกัน
ผมนั่งอ่านไป ขำไป ส่วนเรื่องข้อคิดที่
เป็นหลักการของการทำธุรกิจที่เป็นประสบการณ์
ของน้าที่เล่ามา ผมก็เก็บเอามาไว้เตือนใจว่า
"อย่าไปทำตามก็แล้วกัน"
ผมอยากจะบอกน้าเหลือเกินว่าเสื้อลาย
หมาของน้านั้น เต็มบ้านผมไปหมด ส่วนที่กลาย
ไปเป็นผ้าเช็ดมือ เช็ดโต๊ะ นั้นก็หลาย หายก็
เยอะ
เอาเป็นว่า ผมยังเป็นแฟนคลับ ของน้า
ต่อไปครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น