การเดินทางของเรา

    ผมเองนั้นคิดว่าตัวเองผ่านการใช้งาน
ถนนหนทางมาพอสมควร และมากพอที่จะเห็น
เรื่องราวต่างๆที่ได้เกิดขึ้นบนถนนเหล่านั้น
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นถนนหลวงที่มีรถราขวักไขว่

    เรื่องราวที่จะกล่าวถึงในวันนี้ออกจะเป็น
เรื่องที่น่าเศร้าสักหน่อย แต่มันก็เกิดขึ้นจริง
เห็นแล้วก็กระทบกับความรู้สึกได้ไม่ใช่น้อย
....แต่บางครั้งผมก็มองผ่านมันไป แล้วไม่รู้สึก
อะไรกับมันเลย ดั่งเช่นหมาข้างถนนตัวหนึ่ง!

    ภาพด้านหน้ารถยนต์ที่กำลังแล่นไปด้วย
ความเร็วทำให้ผมมองวิวทิวทัศน์ด้านข้างได้ไม่
ชัดเจนเท่าไหร่มองไประยะไกลราวร้อยกว่า
เมตร ผมเห็นคล้ายวัสดุชนิดหนึ่งติดอยู่บนถนนดำ
ปลิวพริ้วไปมาด้วยแรงลมของฤดูร้อนที่วูบมา
เป็นช่วง ไม่มีรถสวนผ่านมา

    จากระยะร้อยกว่าก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
แต่สายตายังไม่หลุดโฟกัสไปกับสิ่งที่กล่าวมานั้น
จนใกล้.
    ใกล้พอที่จะมองเห็นรายละเอียด และ
ความกระอักกระอ่วน ซึ่งผมรู้ว่าไม่มีใครตั้งใจ
ให้เป็นแบบนี้หรอก

    ผมเคยเล่นกับแมวที่บ้าน หยอกล้อกันด้วย
ความสนุก(ของแมว) มันวิ่งไปมา กระโดดขึ้น
นู่นที นี่ที แล้วก็มานอนหงายท้อง ขาชี้ฟ้าทั้งสี่
พร้อมหางที่ส่ายไปมา พยายามไขว่คว้าปลาย
เชือกที่ผมได้เอามาล่อเล่น
....ผิดตรงที่ว่า ภาพแมวน้อยนอนหงายตัวนี้มิ
ได้เล่นกับผมที่ขับรถผ่าน มันคงทุรนทุรายนอนดิ้น
อยู่ตรงนั้น.....

    หากจะให้นับถึงจำนวนที่ผมได้เคยพบเจอ
กับเหตุการณ์เหล่านี้มาก็คงจะบอกว่า นับไม่ได้
แต่สามารถที่จะบอกความรู้สึกได้ว่าเป็นอย่างไร
    และหากถามว่าเคยไหม ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
ก็ตอบตรงเลยครับว่า "เคย"

    ครั้งนั้น ผมกำลังควบเจ้าเล็กน้อยกลับ
บ้านที่สระบุรีหลังจากได้ดื่มสังสรรค์กับขาประ
จำไปพอประมาณ ไม่ถึงกับเต็มที่อย่างที่เคยๆ
    เล็กน้อยรุดหน้าอย่างม้าฝีตีนเหยาะ
ยังไม่ทันได้ควบผ่านย่านหน้าโรงพยาบาล
ผ่านซอยป่าสัก หลบรถที่จอดอยู่ ด้านซ้าย
ไม่มีรถสวนมา กำลังจะพ้นผ่านรถที่หลบ ก็ได้
ยินเสียงเจ้าเล็กน้อยชนเข้ากับอะไรสักอย่าง
สมองตกใจ ตัวผมเองก็สะดุ้ง มองกระจกหลัง
เห็นเจ้าตัวเล็กวิ่งพล่าน เข้าข้างทางอีกฝั่งหนี
หายไปในความมืด

    ผมให้เล็กน้อยแนบเข้าข้างทาง ลงมามอง
ไปที่เกิดเหตุไม่พบอะไรสักอย่าง พบแต่เพียง
แก้มเล็กน้อยบุบไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง

    และนั่นก็คือประสบการณ์ของผมโดยตรง
ผ่านแค่เพียงตัวกลางเป็นเจ้าเล็กน้อยนั่นแหละ

    หลังจากเหตุการณ์อะไรบางอย่างที่ส่งผล
กระทบต่อชีวิต จิตใจเรา ส่ิงเหล่านั้น บางครั้ง
ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงวิถีการดำรงชีวิตเราไป
ตลอดการ

    ผมมองเห็น หมา แมว ที่นอนตายอยู่ข้าง
ถนนมากขึ้นทุกวันนี้ก็เห็นแล้วก็เกิดความรู้สึกอยู่
บ่อยๆ แต่ไม่ทุกครั้งหรอกบางครั้งมีอะไรให้คิด
อยู่เป็นสำคัญ ก็มองมันผ่านๆไปเหมือน "หมา
ข้างถนน" ตัวหนึ่ง เท่านั้นเอง