ความบาดเจ็บ

    อาการบาดเจ็บส่วนต่างๆของร่างกาย

นั้น เป็นสิ่งที่ควบคู่กับมนุษย์เรามาตั้งแต่เกิด

การป่วย ไข้ ความผิดปกติของอวัยวะต่างๆ

และการเกิดอุบัติเหตุ ก็เช่นกัน

    ผมคิดว่าคนที่อยู่อย่างไม่เจ็บไม่ป่วยนั้น

เป็นบุคคลที่โชคดีที่สุดแล้วครับ อย่างคำที่ว่า

"ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ"

ซึ่งบุคคลเหล่านี้ อาจจะเจ็บป่วยน้อยมากใน

ช่วงชีวิตหนึ่งๆ แต่เมื่อพูดถึงตัวผมเองแล้ว

ปัจจุบันนี้ ส่วนต่างๆของร่างกายก็ได้สึกหรอ

และเริ่มเสื่อมสมรรถนะไปตามกาลเวลาบ้าง

แล้วหล่ะครับ

    จริงอยู่ที่เทคโนโลยีทางการแพทย์เรา

ก้าวหน้าไปมากและต้นทุนเริ่มถูกลงเรื่อยๆ

เราสามารถทำ ทีซี สแกน หรือ เอ็มอาร์ไอ

ได้อย่างที่ไม่ต้องจ่ายเงินมากมายอย่างแต่
ก่อน เราสามารถตรวจวัด และวิเคราะห์
แนวโน้มของการทำงานของร่างกายได้อย่าง
ละเอียดมากๆ ซึ่งส่งผลทำให้สามารถบอก
พฤติกรรมการใช้ชีวิตในช่วงๆนั้นได้ ว่าควร
หลีกเลี่ยง หรือมันทำให้ร่างกายเราอยู่ใน
เกณฑ์ที่มีความเสี่ยงน้อย เราพยายามศึกษา
ท่าทาง พฤติกรรมและปัจจัยต่างๆ ที่จะไม่
ทำให้เราเกิดอาการบาดเจ็บจนกลายเป็น
วิทยาศาสตร์ได้ เราพัฒนาส่ิงต่างๆเพื่อลูก
หลานเราได้

    แต่ท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้เรามีเครื่องมือ

หรือ เทคโนโลยีที่ก้าวหน้ามากเพียงใด

เราก็ยังบาดเจ็บจากการเกิดอุบัติเหตุได้ทุก

เมื่อทุกเวลาอยู่ดี แม้ขณะที่เรากำลังออกกำ
ลังกาย

    ฉนั้น ความบาดเจ็บยังคงอยู่คู่กับชีิวิต

ของเราไปเรื่อยๆ และเราก็พยายามหาวิธี

ป้องกันกันไปเรื่อยๆ จนเราสิ้นอายุกันไป

อย่างที่ทุกคนต้องพบเจอ

    เว้นเสียแต่ว่า เราจะเป็นอมตะ

เรื่องบาดเจ็บนี้ก็จะสำคัญน้อยลงไป....