แน่นอนว่าเรามักจะได้ยิน
เสียงบ่น การซุบซิบนินทาแทบทุกวัน
เสียงนั้นอาจจะเกิดจากในหัวผม
หรือไม่ก็ระหว่างแก้วกาแฟของคุณเอง
กับเพื่อนร่วมงาน ทุกอย่างเป็นไปได้
น้อยคนนักจะหลุดพ้นจากเรื่องดังกล่าว
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง หลีกหนีไม่เคยพ้น
อย่าว่าแต่คนธรรมดาอย่างเราๆเลย
ผู้ปกครองประเทศ ไปจนถึงศาสดา
ก็ยังมีเรื่องให้ถูกกล่าวว่า
ทางเลือกเดียวที่พอจะหยุดยั้งได้
ให้เอาใจออกจากสิ่งนั้นๆเสีย
เรารู้แน่ว่ามันยังอยู่ตรงนั้น
และเราก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ
กับสิ่งนั้นแทน
คงเป็นทางนี้แหละ ที่พอจะทำได้ง่าย
ดาย ไม่ส่งผลกระทบกับใคร
เดินออกมาอยู่เงียบๆคนเดียว จบเรื่อง
คาดว่าดีกว่าเข้าร่วมวงปราศรัยเอา
เนื้อหาที่ไม่เกิดผลดีอันใดกับชีวิตมาแขวน
เอาไว้ในหัว
และอีกส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้เลย
ถือว่าเป็นการทดแทนส่วนที่ขาดหายไป
จากการติฉินก็คงต้องเป็นคำ ขอบคุณ
คำที่หลายคนใช้น้อยถึงน้อยมากในวันๆ
ผมพยายามหว่านโปรยคำขอบคุณนี้ออกไป
ให้มากกว่าคำด่าว่าที่อยู่ในหัว
ทำได้บ้างเสียส่วนน้อย
ส่วนใหญ่ยังกักขฬะตามกมลสันดาน
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้
ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร
ขอให้รู้ไว้ว่า อย่างน้อย
คุณก็เป็นคนดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น