ความน่ากลัวของความคิดและจิตใต้สำนึก

    เราไม่เคยรู้เลยว่าสมองทำงานยังไง
เรามีเพียงความคิดของตัวเราเองที่คิดว่า
เรารู้ตัวเราดี ว่าตัวเรานั้นเป็นคนยังไง
จนเมื่อมีนักวิทยาศาสตร์ ได้ทำการวิจัย
เกี่ยวกับการทำงานของสมอง ทั้งเรื่องของ
การตัดสินใจ การทำงานของจิตใต้สำนึก
ซึ่งสามารถวิเคราะห์แนวโน้มของสิ่งที่มีอิทธิ
พลต่อการตัดสินใจได้

    เราต่างรู้ตัวเองดีว่าเรากำลังคิดอะไร
เมื่อเรามีสติ กำหนดรู้ และค่อยๆบรรจงไตร่
ตรองทางความคิด ย้ำนะครับ เมื่อเรามี สติ
หากแต่ส่วนใหญ่ในชีวิตประจำวันของเรานั้น
เราต่างใช้ชีวิตโดยใช้จิตใต้สำนึกเป็นตัวสั่ง
การโดยอัติโนมัติเพื่อเป็นการประหยัดพลังงาน
ของร่างกาย ซึ่งนี่เป็นความชาญฉลาดของสมอง
เช่น อะไรเดิมๆที่เราทำเป็นประจำ มันก็จะ
ทำไปโดยอัติโนมัติ ไม่ต้องใช้สติก่อนทุกครั้ง
อย่างเช่น การแปรงฟัน ขับรถ กินน้ำ เปิด
สวิทช์ไฟ อะไรต่างฯ

    ที่นี้ พอเราใช้ชีวิตส่วนใหญ่ด้วยจิตใต้
สำนึกแล้วนี่แหละครับ การตัดสินใจส่วนใหญ่
ก็จะไปตามอารมณ์ ตามประสบการณ์เก่า
ไม่ทันได้ใช้สติไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน (เพราะ
ว่าสมองมันคิดว่าไม่จำเป็นมั้ง) เราก็เลย
ทำไปตามอารมณ์ ตามอำเภอใจ อะไรก็
สุดแท้แต่จะว่า
การทำแบบนี้แหละครับ ส่วนใหญ่มันจะค่อยๆ
ส่งผลเสียให้กับชีวิตของเรา มันจะเป็นการ
วนลูปเดิมๆ ทำอะไรเดิมๆ ซ้ำๆ ไปเรื่อยๆ
(สมองมันชอบที่มันไม่ต้องมาคิดอะไรให้หนัก
ให้เหนื่อยเป็นประจำทุกวัน)มันก็เลยเป็น
ความคิดทั่วไป เป็นจิตใต้สำนึกไปโดยปริยาย
ยกตัวอย่างนะครับ เช่น พอมีเรื่องฝุ่นเข้ามา
สร้างผลกระทบในวงกว้างให้เราได้ตระหนัก
ถึงสภาพอากาศที่แย่ลง เราก็มองการเผาหญ้า
มองรถควันดำฯ เป็นเรื่องที่ทำให้เกิดสภาวะ
แวดล้อมที่ไม่ดี พอเวลาผ่านไป ความตระหนัก
รู้ ความใส่ใจในเรื่องนั้นก็ลดลง เราจะไม่รู้
ตัวเองเลยว่าการที่ทิ้งขยะแบบไม่แยกถังก็
เป็นการสร้างมลภาวะให้กับโลกนี้แล้ว
ซึ่งจริงๆแล้ว ถ้าเราลองใช้สติคิดให้ลึกลงไป
ก็จะได้พบกับความจริงเหล่านี้ว่าทำไมการไม่
แยกขยะลงถังมันสร้างมลภาวะได้
อะไรประมาณนี้ครับ

ขออภัยหากจิตใต้สำนึกมันพาพิมพ์ยาวเกิน
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านครับ
หายไปนาน ไม่ได้หายไปไหนครับ
พอดีวินัยหาย