วันพฤหัสบดีที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2566

รอยสัก

 

ภาพลักษณ์ของรอยสักในบ้านเรามักจะถูกมองออกมาด้วยความรู้สึกไปทางเชิงลบ จนเมื่อไม่นานมานี้เอง รอยสักหรือศิลปะบนเรือนร่างของเราจะถูกมาว่ามันเป็นศิลปะจริงๆ 

หากจะว่าไปแล้วร่างกายของผมเองนั้นยังไม่มีการดำเนินงานศิลปะที่ถาวรลงไปที่ร่างกายเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ผมก็ไม่ได้มองว่าการสัก (ขอเรียกสั้นๆแบบนี้)เป็นเรื่องที่ผิดแปลกอะไร

เราไม่สามารถยืนยันได้ว่า คนมีรอยสักคือคนไม่ดี เป็นพวกนอกกรอบ ทำอะไรให้ชาวบ้านชาวเมืองเดือดร้อน

ที่กล่าวมานี้ก็เพราะว่าผมกำลังจะไปสักหรือเปล่า ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะสักอะไรลงไปที่ร่างกายของตัวเอง คิดๆดูแล้วมันก็จะติดกับเราไปตลอดชีวิตเลยนะครับ ไม่ใช่ว่าจะลบออกได้ง่ายๆ

แล้วภาพ หรือ ตัวอักษร หรือ ศิลปะชนิดใดหล่ะ ที่ผมจะชอบมันไปตลอดชีวิต พอคิดเท่านี้ ลอยสักผมก็เป็นหมันไปโดยปริยาย ไม่ใช่ว่าไม่ชอบครับ แต่ไม่รู้จะเลือกอะไรจริงๆในเวลานี้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น