มาร์ช แมลโลว์

    ผมคิดว่าหลายๆท่านคงเคยได้ยินเรื่อง มาร์ช แมลโลว์
เทส กันมาบ้างแล้ว สำหรับผู้ที่ไม่เคย ผมจะเล่าให้ฟังแบบ
สรุปง่ายๆดังนี้ครับ

    การทดลองนี้ ได้ทดลองกับเด็กเล็กๆที่พอรู้เรื่องและวัด
ผลของการดำเนินชีวิตไปถึงตอนโต บางคนอาจจะตลอดชีวิต
    เค้าทดลองแบบนี้ครับ เค้าให้ มาร์ช แมลโลว์ เด็ก
กลุ่มที่ทดลอง และบอกว่าจะกินมาร์ช แมลโลว์ เลยก็ได้ แต่
หากรออีกยี่สิบนาที จะได้มาร์ช แมลโลว์ เพิ่มอีกหนึ่งชิ้น

    การทดลองก็จะมีแค่นี้ครับ แต่การวัดผลอยู่ที่เด็กสองกลุ่ม
คือ กลุ่มที่กินเลย กับ กลุ่มที่รอครับ
    และผลการทดลองก็ออกมาว่า เด็กกลุ่มที่รอ เพื่อที่จะได้
มาร์ช แมลโลว์ อีกหนึ่งชิ้นนั้น ประสบความสำเร็จในชีวิตมาก
กว่า เด็กกลุ่มที่กินเลยครับ

    ประเด็นของการศึกษานี้ก็ไปอยู่ที่การรอคอยของเด็ก
การยับยั้งชั่งใจ ความอดทนต่อส่ิงที่อยากได้ หรือกิเลส นั่นเอง
(ไม่ได้บอกว่าเด็กที่กินเลยไม่ประสบความสำเร็จนะครับ แต่
เมื่อเทียบกับกลุ่มที่รอแล้ว มีความต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญ)

    ในชีวิตเรา ถึงแม้จะไม่มีใครเอามาร์ช แมลโลว์มาวาง
ให้ตรงหน้าแล้วบอกให้รอ แบบการทดลองดั่งกล่าว
    แต่ผมเองคิดว่า มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกๆวัน หากเรา
พิจารณาดูดีๆก็จะพบว่า เราพบเรื่องแบบนี้แทบทุกวัน มีส่ิงที่เรา
อยากได้อยู่ตลอดเวลา เราอยากจะทำนู่นนี่ อยู่ทุกครั้งที่มี
โอกาส เราคิดถึงแต่มาร์ช แมลโลว์ ชิ้นนั้นที่จ้องมองอยู่

    ทั้งๆที่เราอาจะเพิ่งกิน มาร์ช แมลโลว์ ชิ้นที่แล้วไป
เมื่อวันก่อนนี่เองก็ได้

ขอบคุณที่ติดตาม การเดินทางของชีวิตครับ
สวัสดีครับ