วันศุกร์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2562
ไฟแรง (ต่อ)
หลังๆมานี้ เมื่อผมเข้าไปซื้อปูนที่ร้านนี้
ชายคนนี้ก็จะเสนอตัวเข้ามายกของให้ผมอยู่
บ่อยๆ แบบไม่รังเกียจรังงอนตามแบบฉบับคน
ทั่วไปเขาทำกัน
ชายคนนี้อายุราวๆยี่สิบกว่า รูปร่างสูง
ดูแข็งแรง คะเนความสูงราวๆร้อยเจ็ดสิบ
กำยำอย่างนักกีฬา เพราะมองจากท่าทาง
การยกของหนักๆแล้วมีพลังเหลือเฟือ
หน้าตามีริ้วรอยบาดแผลเล็กน้อย เมื่อ
สังเกตุไปที่แววตาของเขา ก็พบกับความมุ่ง
มั่นและจริงใจได้ไม่ยาก
และนั่นเอง เริ่มทำให้ผมผ่อนคลาย
ความอัดอั้นตันใจลงบ้าง เมื่อต้องไปเอาปูน
ที่ร้านนี้
จนมาถึงวันก่อนครับ....
ผมเข้าไปซื้ออุปกรณ์งานฝ้า ก็จะมีของเล็กๆ
น้อยๆอย่างคลิปล็อค สกรูยิงฝ้า ผ้าฉาบ ยิป
ซั่ม แล้วที่ใหญ่ๆก็มีแค่แผ่นฝ้าขอบลาดกับ
สมาร์ทบอร์ดหกมิลแหละครับ
เช่นเคยครับ เมื่อเดินออกมาหน้าร้าน
เพื่อยื่นบิลให้พนักงานนำของขึ้นรถ ชายคน
เดิมที่กล่าวถึงก็เดินมาหาผมพร้อมกับนำบิลไป
ดูรายการว่ามีอะไรที่ต้องนำขึ้นรถบ้าง
เวลาผ่านไปสักพัก ผมนั่งรออยู่ที่กอง
แผ่นไม้แบบเคลือบฟิลม เห็นเขากำลังง่วน
อยู่กับการหาสินค้าที่ผมต้องการอยู่ที่โกดังฝั่ง
ตรงกันข้าม พร้อมกับถุงในมืออีกหนึ่งใบ
ไม่นานเขาก็เดินจ้ำอ้าวตรงมาที่ผม
พร้อมกับเอาของในถุงทั้งหมดใส่หลังรถให้
แล้วก็บอกผมว่า "ขยับรถถอยเข้า ช่องแรก
ที่มีแผ่นฝ้าหน่อยนะครับพี่"
ผมคุ้นชินกับการขยับรถไปหาของที่หนัก
กว่าอยู่แล้วครับ ซึ่งมันเป็นการลดภาระสำหรับ
พนักงานในการยกแต่ละครั้งครับ หากใครยก
ของหนักๆ บ่อยๆ จะทราบตรงนี้ดีว่า ขยับอีก
แค่เมตรเดียวก็ทำให้ประหยัดพลังงานไปมาก
ทีเดียวเชียวครับ
หมดหน้าบรรทัดสำหรับวันนี้อีกแล้วครับ
พบกันอีกครั้ง ตอนสุดท้ายพรุ่งนี้
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะครับ
สวัสดี
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น