ผมพาตัวเองเข้าไปนั่งในรถ พร้อมกับ
เปิดกระจกลงทั้งสองข้างเพื่อฟังเสียงพนัก
งานคนนั้นโบกบอกทางให้ถอยเข้าไปยังที่ที่
ต้องการ
เมื่อถึงระยะแล้วจึงได้หยุดรถเข้าเกียร์
จอด ดับเครื่องลงมาที่ด้านท้าย ซึ่งพนักงาน
ชายดังกล่าวได้ยืนรออยู่แล้ว
ผมสังเกตุเห็นเขากำลังมองหาเพื่อน
พนักงานที่จะมาช่วยยกแผ่นฝ้าขึ้นรถ ซึ่งแน่
นอนว่าแผ่นฝ้านั้นยกคนเดียวไม่ได้ ไม่ใช่
เพราะว่ามันหนักหรอกครับ แต่มันจะหักเอา
เมื่อเห็นเช่นนั้น ผมก็บอกกับเขาไปว่า
"มา ผมช่วยเอง" ประการแรกที่ทำอย่าง
นั้นก็เพราะว่า ผมไม่อยากรอ ซึ่งการทำงาน
ที่เรานั้นบริหารงานเองนั้น หลายๆท่านก็
คงรู้ว่า เวลานั้นเป็นส่ิงที่สำคัญอันดับต้นๆใน
การทำงาน ประการต่อมาการช่วยเหลือ
เพื่อนมนุษย์ด้วยกันเมื่อมีโอกาสเป็นสิ่งที่ผม
ฝึกฝนเพื่อให้เป็นไปโดยสัญชาตญาณ
ระหว่างช่วยกันยกของขึ้นรถ เขาก็
ได้เอ่ยปากออกมาว่า "ถ้ายกคนเดียวได้ผม
คงยกไปแล้ว" แถมยังพูดให้ผมฟังในสิ่งที่
ไม่ชอบเกี่ยวกับการที่เพื่อนพนักงานหลายๆ
ท่านเอาแต่เกี่ยงกันทำงานบ้าง คอยหลบ
เลี่ยงการทำงานหนักบ้าง
ผมได้ฟังเช่นนั้นก็รู้สึกเข้าใจถึงอารมณ์
และความรู้สึกของเขาได้บ้าง เนื่องจากที่
ผ่านมาจากประสบการณ์ตรง และ จากเพื่อน
ฝูงที่ได้นั่งคุยกันก็เคยพบเจอเรื่องราวแบบ
นี้อยู่บ่อยๆ
ความมุ่งมั่นในการทำงานให้เป็นไปตาม
ความต้องการของตัวเองเพื่อความสำเร็จนั้น
เป็นสิ่งที่หลายๆคนต้องการ
เริ่มแรกเราลงมือด้วยไฟที่โหมกระหน่ำ
อยู่ภายใน เรี่ยวแรงกาย กำลังใจมีเติมมา
อยู่ตลอดอย่างเหลือเฟือ
แต่พอเมื่อเวลาผ่านไป ทำให้เราได้รู้
ว่าหลายๆสิ่งในโลกนี้มักจะไม่เหมือนที่เรา
คิดไว้อยู่เสมอ ได้มองเห็นความเอารัดเอา
เปรียบได้มองเห็นคนที่ทำงานไปวันๆ ฯลฯ
ทำให้ไฟนั้นเริ่มอ่อนแรง เหตุเพราะยัง
มองไม่เห็นทีท่าว่าเหล็กนั้นจะแดงสักที ทำไป
ก็คล้ายกับว่าจะเปล่าประโยชน์
จากความมุ่งมั่นที่จะสร้างสรรค์การทำ
งานให้พัฒนา กลายเป็นถูกสังคมที่ตัวเอง
เกลียดหล่อหลอมให้เป็นส่วนหนึ่งกับมันเมื่อ
เวลาผ่าน
การที่เราจะเร่งไฟให้แรงเพื่อให้สิ่ง
ต่างๆเป็นไปตามต้องการคงจะเป็นไปไม่ได้
เมื่อมีหลายปัจจัยเข้ามามีส่วนร่วม เฉกเช่น
น้ำมันหากร้อนเกินไปไข่ก็จะไหม้ และหาก
ไฟในเตาเบาเกินไปต้มไข่นานเท่าไหร่ก็ยาก
จะสุก
แผ่นฝ้าแผ่นสุดท้ายกำลังย้ายขึ้นหลังรถ
เขาก็บอกผมอีกว่า หากเขาเรียน กศน.จบ
ได้วุฒิเขาก็จะไปแล้ว อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ตัวเขาเองนั้นมีประวัติ ไปทำอะไรกับเขาก็
ยาก
ผมมองเห็นความตั้งใจของเขาที่เอ่อล้น
ออกมาจากดวงตาคู่นั้น แล้วก็ขึ้นรถออกไป
เอาฝ้าสมาร์ทบอร์ดที่อยู่ในโกดังหลังร้านอีก
ที่หนึ่ง
หลังจากตรวจสอบสินค้าตามรายการที่สั่ง
ซื้อไปว่าครบถ้วนหรือไม่หลักจากขึ้นสมาร์ท
บอร์ดแล้ว ก็พบว่าขาดไปหนึ่งรายการ หรือนี่
อาจจะเป็นอีกความผิดพลาดหนึ่งของเขา
ผมเคลื่อนรถออกจากโกดัง หวังว่าจะ
ไปที่หน้าร้านอีกครั้งเพื่อทวงคลิปล็อค ซีไลน์
ที่ขาดไป ซึ่งก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่ถนนใหญ่
ก็พบชายคนนั้นยืนถือถุงรอผมอยู่ จึงได้จอด
รถรับของที่เขารู้ตัวว่าลืมหยิบให้ผม
พร้อมทั้งขอโทษขอโพยเหตุการณ์ดังกล่าว
ผมออกรถ เข้าสู่เส้นทาง พร้อมกับคิด
ถึงเรื่องราวต่างๆ ต่อไป....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น