.
บันทึกนี้ถูกเขียนขึ้นเมื่อ 10 เมษายน 2565 (หลังจากเชื้อโควิด 19 ระบาดไปแล้วกว่า 30 เดือน)
.
ไม่ว่าจะอย่างไร ผมก็มีความคิดเห็นว่า เชื้อไวรัสโควิดสิบเก้านี้ ยังคงอยู่กับเราต่อไปอีกสักพักใหญ่ๆ จนกว่าพวกเราทั้งหมดจะมีภูมิคุ้มกัน โดยที่เราทุกคนสร้างมันขึ้นมาเอง พูดง่ายๆกว่านี้ก็คือ เราจะติดกันหมดทุกคน แล้วร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกัน อาจจะไปถึงขั้นติดกันหลายๆรอบก็ได้
.
สำคัญคือส่ิงที่ว่า เมื่อเรารู้ตัวว่าตัวเองติดเชื้อแล้ว เราจะจัดการกับชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปอย่างไร
.
บางคนอาจจะต้องกักตัวตามนโยบาย ตามส่ิงที่ ทบวง กระทรวง กรม ได้กำหนดไว้ บางคนก็ต้องจำใจไปตามกระแสของผู้ใหญ่ บางคน และอีก บางคน ต่างคนก็ต่างก็มีวิถีที่แตกต่างกันออกไป
.
ไม่ว่าจะอย่างไร ผมก็ไม่มีความเห็นว่าการจัดการแบบไหน ถูกหรือผิด ตอนนี้อาจจะมีความเห็นว่าผิด อนาคตอาจจะไม่ผิดก็ได้ เฉกเช่นเดียวกับการที่บรรพบุรุษเราที่เชื่อว่าโลกแบนมานานโข แท้จริงแล้วมันไม่ใช่ ซึ่งมนุษย์เราเรียนรู้จากความผิดพลาดของเราเองมาตลอด
บางครั้ง ผู้ที่สร้างวัคซีนได้ดีที่สุดอาจไม่ใช่บริษัทยาที่เก่งกาจจากไหน มันอาจจะเป็นโมเลกุลเล็กๆจากภายในร่างกายเราก็เป็นได้นะครับ ใครจะรู้ แค่ต้องลองผิดมันไปเรื่อยๆแค่นั้นเอง
.
แค่ค่าความรู้ที่ต้องจ่าย อาจจะเป็นความตายของผมเองก็ได้
.
จบโพส 18 มกราคม 2567 (หลังจากเชื้อโควิด 19 ระบาดไปแล้วกว่า 50 เดือน)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น