ยามเมื่อวัยเยาว์ ช่วงที่ยังไม่เคยชินกับ
"ปัญหา" ผมมักมองว่า มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับ
ตัวเรา ความกลัว แทรกอยู่ในจิตใจ ประหม่า
และไม่กล้าที่จะไปเอ่ยปากกับใคร ยกเว้นเสียว่า
เวลานั้น สติได้ถูกครอบครองด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
ตราบจนทุกวันนี้ ที่เดินทางมาเกือบครึ่งคน
ผมก็ยังมีความรู้สึกกับปัญหาไม่ต่างไปจากเมื่อก่อน
มากนัก
เพียงแต่วิธีการที่จะจัดการกับสิ่งเหล่านั้น
แตกต่างออกไปจากเดิม เช่น จากที่เคยคิดว่ามัน
หนักหนา สาหัส ก็ลองคิดเสียว่า มันก็ยังไม่ได้ทำ
ให้เราสิ้นชีพไป ณ เวลานี้ เช่นทุกๆครั้งที่ผ่านมา
กลับมุมมอง เปลี่ยนเป็นมองสิ่งที่เหลืออยู่
แทนที่จะมองสิ่งที่มันหายไป มุมกลับแบบนี้ ทำให้ผม
มองปัญหาที่มีอยู่ทุกวันไปเป็นอีกทางหนึ่ง
มิใช่ว่าไม่มีปัญหา แต่ อยู่ที่ว่าจะจัดการกับ
ปัญหาเหล่านั้นยังไงแทน
เรื่องบางเรื่อง จัดการวันนี้ไม่ได้ ก็เอาไว้
ขบคิดกันต่อ ในวันถัดไป เดือนถัดไป หรือ
อาจจะเป็นปีถัดไปก็ได้
ไม่จำเป็นต้องเอามันมาเร้าใจเราอยู่ตลอดเวลา
มิเช่นนั้นแล้ว ชีวิตก็จะหาทางสงบได้ยาก
20/12/20
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น