ไปใช่ไหมครับ อย่างไรก็ช่างเถอะครับ
หากจะเป็นอะไรมันก็เรื่องของผู้อ่าน
ส่วนตัวกระผมก็ขอไม่เป็นอะไรต่อไปแล้วกัน
ปีที่ผ่านมาก็ผ่านไปแล้ว
วันที่ผ่านมาก็ผ่านไปแล้วเช่นกัน
ไยเราถึงมัวแต่ดึงวันวานกลับมาเป็นอารมณ์ของ
วันนี้อีกเล่า อย่างกับที่ใครสักคนเคยเอ่ยให้ผมได้ยินว่า
ไม่ต้องรอให้ปีใหม่ เราก็สามารถเริ่มใหม่ได้อยู่ทุกวัน
ผมไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรมากมายที่ทำให้ผมต้องกลับมา
นั่งเขียนข้อความเหล่านี้ลงไป แต่ผมก็ทำอยู่โดยไม่
ได้คำนึงถึงเหตุผล เพียงแต่คิดว่าตอนนี้กำลังทำอะไร
ผมจะทำมันไปเพื่ออะไรเท่านั้นเอง
เฉกเช่นเดียวกันกับที่ลืมชื่อเรื่องไปแล้วเหมือนกันว่า
จะพร่ำบ่นอะไรลงไปในการเริ่มใหม่ในวันนี้ของปี
ความล้มเหลว ความผิดพลาด นั้นมีโอกาสเกิดขึ้นได้
ตลอดเวลา จริงๆ หากเราไม่ต้องการที่จะผิด
ไม่ต้องการที่จะพลาด เราก็ไม่สมควรที่จะทำอะไรเลย
นั่นคือความจริง!!!
เพียงแค่เคาะปุ่ม enter ผมก็มาอยู่บรรทัดใหม่
ลืมย่อหน้าที่แล้วไปให้สิ้น แล้วกลับมาโฟกัสอยู่กับส่ิง
ที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า
หมั่นถามตัวเองอยู่เป็นประจำว่า "กำลังทำอะไร"
เพียงแค่นี้ ผมคิดว่าเราอาจจะไม่ต้องรอถึงปีใหม่
ก็เป็นไปได้ เพราะเราเริ่มคิดใหม่ได้ทุกเมื่อ
สวัสดีปีใหม่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น