ระหว่างมื้ออาหารค่ำที่บ้านเมื่อวาน
ผม พี่สาว และ พ่อ แสดงความคิดเห็นกัน
เกี่ยวกับร่างกายที่ไม่จีรัง ยิ่งนับวัน ยิ่งเสื่อม
พ่อ พยายามออกไปเดินตอนเย็นๆทุกวัน
พี่สาว ขอให้ไม่เจ็บไม่ป่วยเป็นพอ
ผมเองก็ขอให้แข็งแรงไปนานๆ อาจจะเป็นคน
ที่ออกกำลังกายหนักกว่าใครในบ้าน ทั้งเวท
ทั้งวิ่ง ทั้งอ่านหนังสือ ฟังรายการพอดคาสท์
หากเอาตัวเราเองไปเปรียบเทียบกับคนรุ่นราว
คราวเดียวกัน ก็จะมองเห็นได้ง่ายๆ
ใครแข็งแรง ใครแก่เกินวัย
พ่อบอกว่า เพื่อนรุ่นเดียวกัน(ราวเจ็ดสิบกลาง)
แต่ละคนนั้นบุบสลายไปมาก ที่มีโรคประจำตัว
ต้องกินยาตามหมอสั่งไปตลอดชีวิตก็หลาย
เห็นแบบนี้แล้วก็เป็นแรงผลักดันให้ต้องออกไป
เดินออกกำลังกาย ยกดัมเบลในทุกๆวัน
เพื่อนผมอีกคนหนึ่งครับ เป็นผู้ใหญ่ฯอยู่แถวปทุม
ผมเห็นโพสต์เหรียญงานวิ่งแทบทุกสัปดาห์
หากไม่ได้วิ่งงาน ก็วิ่งเอง วิ่งประมาณสิบโลนี่
แหละ เป็นพื้นฐาน
ผมเคยถามว่าอะไรทำให้มาวิ่งออกกำลังกาย
เยอะแยะขนาดนี้
"เห็นมาเยอะ กลัวตายหว่ะ"
ด้วยความที่งานของ ผู้ใหญ่บ้านต้องออกดูแล
ลูกบ้านในทุกๆวัน ก็จะพบความทุกข์ตรมของคน
อยู่ตลอดเวลา นี่อาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้
คนเราไม่อยากมีร่างกายบกพร่อง ต้องดูแล
อย่างระมัดระวังไปจนแก่เฒ่า
ทุกวันนี้ เทรนการใช้ชีวิตให้ยืนยาวอย่าง
แข็งแรงนั้น กำลังเป็นที่นิยมในหมู่พวกเรา
(ตั้งแต่เจนเอ็กซ์ ไปถึงซี)
มีรายการต่างๆมากมาย มีอาหารเสริม
มีการโชว์หุ่นที่เคยอ้วนใหญ่ยักษ์เดินเหินลำบาก
กลับกลายเป็นนักออกกำลังกายที่ทะมัดทะแมง
ดูไม่ต่างกับเหล่านักกีฬาบนสังเวียน
ผมเองคิดว่าเป็นเรื่องที่ดีครับ
ที่ผู้คนหันมาสนใจสุขภาพกายใจกันมากขึ้น
ประเทศจะได้พัฒนาต่อไปได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น