พอดีวันนี้ได้นั่งดูคลิปวีดิโอโปรโมทงานเทศกาลดนตรีทางทะเลครั้งที่สอง
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครับ
ดูจบแล้วจิตใจไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไหร่ มันหวิวๆยังไงพิกล
จะไม่ให้หวั่นไหวได้ยังไงหล่ะครับ ลองจินตนาการว่าได้ไปสัมผัสบรรยากาศ
อยู่บนเรือสำราญสิบห้าชั้น มีคลับบาร์ให้เลือกกว่าสิบห้าแห่ง คาสิโน บ่อจากุสซี่
สนามบาสฯ มินิกอล์ฟ ผาจำลอง ไอซ์สเก็ต ฟิสเนต สระว่ายน้ำ สปา เปิดตลอด 24
ศิลปิน ดีเจ ที่จะมาเปิดเพลงให้แดนซ์อย่างขาขวิด หัวส่าย กายสะท้านอีกนับไม่ถ้วน
เครื่องดื่ม อาหารมีให้เลือกอย่างนับไม่ถ้วน ปาร์ตี้ชายหาดที่เกาะลังกาวีสุดเอ็กซ์คลูซีฟ
ด้วยเวลาทั้งหมดสามคืนสี่วัน!
จนคลิ๊กไล่อ่านคอมเม้นท์มาเรื่อยๆ
มีหลายท่านนะครับ ที่มีความคิดคล้ายๆกันกับผม
คืออยากจะไปสัมผัสบรรยากาศเช่นในคลิปบ้าง(คลิปเป็นของงานปีแรกนะฮ๊ะ)
แต่อาจจะติดเรื่องทุนทรัพย์ เพราะค่าตั๋วเริ่มราวๆหมื่นสี่ ไปจบที่แสนหก แสนเจ็ด
ซึ่งราคาก็ตามการเลือกห้องพัก แพ็คเกจต่างๆที่จะอำนวยความสะดวกบนเรือ
ไหนจะค่าเครื่องที่ต้องนั่งไปสิงคโปร์อีก คร่าวๆงานนี้มีกำเงินสามหมื่นถึงจะพอถูไถ
ไล่มาสะดุดกึกตรงคอมสร้างกระแสนี่แหละครับ
ขอให้เรือล่ม จะได้เป็นประวัติศาสตร์เยี่ยงไททานิค อะไรทำนองนี้
และก็อีกหลายๆเม้นท์ที่ไม่ค่อยจะสร้างสรรค์ทางความคิดเท่าไหร่
พอเข้าไปอ่านก็จะพบคนที่เข้าไปติดกับดักคนพวกนี้เยอะนะครับ
บ้างก็ต่อว่าด่าทอความคิดที่แสดงออกมามันไม่ถูก
พวกสร้างกระแส ก็ออกมายั่วยุต่อด้วยความสำนึกในจิตที่ไม่เคยมีต่อไป
นี่อาจจะเป็นความสุขของเขาก็เป็นได้นะครับ
วันไหนไม่ได้ยั่วยุโทโสใครอาจจะอาเจียนรดคีบอร์ด
ที่ครำ่หวอดไปด้วยวิชาเก่งแต่ปาก
แต่วิชาห้าวหาญออนไลน์ โชว์โปรไฟล์เฟคๆ ก็ทำให้มีเขาจนถึงวันนี้
ผมเองใช้อินเทอเน็ตมาก็ไม่ได้นับว่าเป็นมือใหม่อย่างไร
แต่ก็ไม่เคยสละเวลาอันยุ่งงานทอดกายสบายอารมณ์ไปให้กับเด็กๆพวกนี้แม้แต่น้อย
กลัวครับ กลัวความขยันจะทำให้อารมณ์ตัวเองขุ่นมัวไปเสียเปล่าๆ
กลายๆว่าสีซอไปก็เจ็บมือแหละครับ
สู้เอาเวลามาหากินหาเก็บไว้เผื่อปีหน้าอาจจะได้ไปกับเขาบ้างจะดีกว่า
ปีนี้ไม่ทันล่ะ เรือออกวันนี้ครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น