วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ลมหนาวเช้าแรก



ฤดุหนาวมันไม่หนาวเหมือนแต่ก่อนแล้ว
ใครสักคนได้กล่าวไว้เมื่อไม่กี่ปีมานี้
มันเป็นอย่างนั้นจริงๆนะครับ

มีบ้างไหมที่เราต้องใส่เสื้อกันหนาวติดต่อกันยาวนานกว่าครึ่งเดือน?
หนึ่งรอบครึ่งให้หลังบอกเลยว่าไม่มีจริงๆ
มากสุดน่าจะสามวันได้มั้งครับ

ทุกอย่างบนโลกเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วในต้นศตวรรตนี้
บางอย่างดีขึ้น บางอย่างแย่ลง
ไม่มีสิ่งใดคาดการณ์ได้เลยกับความเป็นไปของโลก
ปัจจุบันนั้นดีกว่าอดีตแค่ไหน ใครตัดสิน
บ้านเมืองเราเจริญขึ้น มีรถยนต์มากขึ้น
ดีกว่าอดีตจริงไหม?
เราเดินทางได้สะดวกรวดเร็ว ดีแน่ๆ....
แต่ทุกวันนี้ผมเห็นแค่เทศกาลรถติดเมื่อหยุดยาว
บนถนนเจอผู้คนขับรถไร้จิตสำนึกต่อสาธารณะ
ชีวิตดับไปง่ายดายกับอุบัติเหตุ
ความเจริญทำให้เราเห็นแก่ตัวมากขึ้นหรือ?
วัตถุถูกพัฒนาไปอย่างก้าวกระโดด
ทว่าจิตใจกลับผันแปรอย่างไม่มีหลัก

ใส่เกียร์ถอยเข้าซอง
ขยับมามองรอบๆให้ละเอียดมากขึ้นดีไหม
ดีกว่าตะบึงไปตามกระแสหลั่งไหลของมวลชน

ความร้อนทำให้เรามีอารมณ์ที่รุนแรงอย่างง่ายดาย
อารมณ์ที่ชุ่มฉ่ำเบิกบานมิใช่หรือที่ทุกคนถวิลหา

ลมหนาวเช้านี้พาความเย็นมาเป็นระรอก
หายใจเข้าลึกๆให้ใจเย็นลงตามไปบ้าง

คงพอสะกิดให้มีแรงสร้างจิตสำนึกกันต่อไป

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น