วันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2559

ลุยเดี่ยวเที่ยวภู (๑)




อาจเพราะว่ากำลังจะสิ้นสุดฤดูหนาวลงในเร็วๆ นี้
ประจวบเหมาะกับเวลาที่มีอย่างเหลือเฟือ
หรือไม่ก็อยากค้นพบประสบการณ์ชีวิตใหม่
ให้สมองได้มีเรื่องคิดเกี่ยวกับชีวิตบ้าง
จึงทำให้ผมได้ตัดสินใจไปเที่ยว “ภูกระดึง” ครั้งแรก
เพียงลำพัง!

-บ่ายวันพุธที่ 6 มกราคม 2559

เตรียมแพ็คข้าวของที่(คิดว่า)จำเป็นใส่รถ
สิ่งของอะไรที่คิดว่าต้องใช้การพักแรม
พอจะนึกออกมาได้เกือบหมดเนื่องจากไปค่อนข้างบ่อย
แล้วก็เพื่มเติ่มด้วยข้อมูลของผู้ที่ผ่านประสบการณ์มาแล้ว
ซึ่งปัจจุบันเราค้นหาในอินเตอร์เน็ทก็มีให้เลือกแทบไม่ถูก
ต่างคน ต่างข้อมูลกันไป แล้วแต่จะนึกออกมาได้
ส่วนใหญ่ก็หลักๆแหละครับ ข้าวของที่ต้องใช้
การแบกหามสัมภาระ อาหารการกิน ค่าใช้จ่ายต่างๆ
หยูกยารักษาโรค จิปาถะแล้วแต่จะเจออะไรกันมา
ผมก็ได้แต่เตรียมๆตามเขาไป เผื่อๆเอาไว้
ตระเตรียมเกือบหมดก็ไม่ลืมที่จะหาหนังสือสักเล่มไว้อ่าน
แล้วมันก็เป็นการคิดหนักอีกอย่างหนึ่งว่าจะเอาเล่มไหนไป
เพราะที่ซื้อๆมาไว้เตรียมอ่านก็มีอยู่มากมายก่ายกอง
คิดๆๆ อ่อออ เล่มหนาๆอย่าเอาไป มันหนัก อ่านไม่หมดหรอก
เล็งหาเล่มบางๆ เอ่ มีเล่มไหนน๊าาา ที่เหมาะกับบรรยาศกาศ
พอนึกออกปุ๊บ ก็รื้อแทบทุกซอกอยู่นานสองนาน กว่าจะเจอ

รกหน่อยเลยหายาก (ขวดเหล้าบัง)
มีแต่ของจำเป็นทั้งนั้นเลย

แต่ว่าเย็นวันนี้มีพาร์ตี้นิดหน่อย
เพราะว่าเป็นวันครบรอบหนึ่งปีของลูกชายพี่ผมคนหนึ่ง
และครบรอบหนึ่งปีที่พี่เค้าหยุดดื่มไป
เลยคิดไว้ว่าจะนั่งคุยกันสักหน่อยค่อยกลับมานอน
สักสองยามค่อยออกเดินทาง
เพราะดูเส้นทางแล้วใช้เวลาประมาณ 4-5 ชั่วโมง
ขับรถไปเรื่อยๆคงถึงเช้าๆ แวะหาอะไรกินสักนิดก่อน
สักแปดโมงค่อยเดินขึ้นเขา คงถึงวังกวางเกือบๆเที่ยงน่าจะไหว
กินข้าวเที่ยงเสร็จก็หาที่นอนเล่นใต้ร่มไม้ อ่านหนังสือรอเวลาดูอาทิตย์ตก
วันต่อมาก็ค่อยๆเที่ยวไปเรื่อยๆ ไม่ต้องรีบร้อนอะไร
หากแต่......แต่  แต่

ผมสะดุ้งตื่นด้วยเสียงประหลาดที่ไม่คุ้นชิน
เหลือบมองไปรอบด้านเห็นเพียงความมืดมิด
พอสังเกตุดีๆเริ่มพอที่จะมองเห็นไฟที่ด้านขวา
มันเป็นแสงสีแดงยาวคล้ายไฟท้ายรถบรรทุก?
ใช่ นั่นมันไฟท้ายรถ และเสียงที่ปลุกผม.... แตรรถ
ผมพบตัวเองนอนอยู่ในรถที่จอดข้างถนน!
แม่เจ้า.....
นิ้วจิ้มสวิตช์เปิดไฟในรถ สะบัดข้อมือดูนาฬิกาบอกเวลาตีห้ากว่า
สมองปวดตุบด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์คิดอะไรไม่ออก
ว่ามันเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร?
แบล็คปลอมหรอว่ะ? หรือใครวางยา?
พยายามนึกย้อนเหตุการณ์ไปก็เปล่าประโยชน์
เพราะนึกยังไงก็นึกไม่ออก
ขยี้ตาเพื่อเคลียร์ขี้มันทิ้งแล้วบิดกุญแจรถสตาร์ท.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น