เมื่อวันที่สิบที่ผ่านมา ผมมีนัดกับหมอฟันที่ รพ.ปักธงไชย
นัดนี้เดิมทีคุณหมอวางแผนการไว้ว่าจะนัดมาทำการผ่า
เปิดเหงือกออก เพื่อทำความสะอาดรากฟัน ซึ่งคาดว่า
อาจจะเป็นสาเหตุของอาการปวดนี้
คราวนี้หน้าที่การงานมีไม่ค่อยมากเท่าไหร่ จึงออกเดิน
ทางจากต้นทางได้ตามเวลาคาดหมาย นัดบ่ายโมง
ออกเดินทางสิบเอ็ดโมงครึ่ง กับระยะทางแปดสิบห้า
กม. ซึ่งถือว่าสบายๆ
ระหว่างทางก็แวะเติมอาหารเที่ยงลงท้องป้องกันการ
ขาดอาหารของร่ายกายเสียก่อน เนื่องจากคุณหมอแนะ
นำไว้เช่นนั้น คนอิ่ม รถมีแหล่งพลังงานเพียงพอก็ออก
เดินทางมุ่งหน้าตรงไปยังแหล่งนัดหมาย
ถึงที่หมาย ฟ้าฝนก็กำลังโปรยปรายหว่านเม็ดให้เปียก
ชุ่มอยู่พอดี จึงต้องหาที่จอดที่ใกล้กับตัวตึกมากที่สุด
เพื่อมิให้เสื้อผ้านั้นเปียกเกินไป แล้วก็มุ่งหน้าไปยังห้อง
บัตร พร้อมกับยื่นใบนัดแนบบัตร ปชช
จนท.รับเอกสารไปก็ทำการกรอกข้อมูลสักครู่ ก็ยื่นบัตร
ประจำตัวผู้ป่วยประจำ รพ.มาให้ พร้อมกับชี้ทางให้ไป
ที่แผนกทันตกรรมตามขั้นตอน
ถึงห้องบัตรก็เงอะงะไม่รู้จะไปหาใคร เพราะว่าไม่มี
ใครอยู่ที่หน้าห้องเลย ได้แต่วางเอกสารไว้ แล้วก็ไป
นั่งรอเรียกชื่อ
ระหว่างรอก็ไม่ลืมที่จะหยิบหนังสือหนังหาที่ติดกระเป๋า
ไว้ก่อนลงจากรถขึ้นมานั่งอ่านแทนการไถโทรศัพท์
อ่านได้ไม่นานก็ถูกเรียกตัวให้ไปวัดความดัดด้วยเครื่อง
อัตโนมัติ(คิดว่าเดี๋ยวนี้เป็นแบบนี้เกือบหมดแล้ว)
แล้วก็กลับมานั่งรออีกรอบ
ไม่กี่บรรทัดผ่านไป ก็ถูกเรียกอีกครั้ง ให้ไปที่ห้องตรวจ
ขึ้นเตียงบ้วนปากด้วยน้ำยา คุณหมอก็เข้ามาคุย
เราก็บอกว่า ระหว่างที่รอนัด(อันยาวนาน)ของคุณหมอ
นั้น ได้ไปทำอะไรกับฟันซี่นี้มาบ้าง
คุณหมอเลยระงับขั้นตอนการผ่าตัดไว้ แล้วหันมาตรวจ
สอบหาสาเหตุจริงๆว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฟันซี่นี้กันแน่
เคาะไปเคาะมา เอาผ้ามาให้กัด เอาเหล็กมาขูดๆงัดๆ
แล้วก็บอกว่าเจอรอยฟันร้าว
แกก็บอกตามตรงว่าคราวที่แล้ว ไม่ได้ลองสังเกตุ
เรื่องฟันร้าวดู มุ่งประเด็นไปที่อย่างอื่นแทน เลยทำให้
มองไม่เห็นรอยร้าวของฟัน ซึ่งอันนี้น่าจะเป็นสาเหตุหลัก
ที่ทำให้ปวดฟันมาถึงทุกวันนี้...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น