ท้องฝ้าหม่นดั่งควันไฟลองฟุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ
บดบังแสงอาทิตย์ยามเย็นให้บรรยากาศมืดครึ้มพิกล
ความอลหม่านในจังหวะเวลานี้ช่างน่าหวาดหวั่น
ต่างคนต่างเร่งรีบเดินทางหนีไปให้พ้น
ก่อนที่ฟ้าจะส่งฝนลงมาพร้อมกับความชุ่มฉ่ำ
ไม่นานนัก หยาดฝนเริ่มโปรยปรายทีละน้อยแล้วจึง
ค่อยๆหนาเม็ดขึ้นเรื่อยๆ
ณ เวลานี้ ความมืดครึ้มเข้าปรกคลุมไปทั่วทุกทิศ
เสียงฟ้าคำรามครืนครัน ดังมาเป็นระยะๆ
กระสมลมหวนไปมา สาดซัดละอองลอยพริ้วปลิว
ไปในอากาศ ใต้เงาหลังคา
เย็นนี้หลังละจากหน้าที่การงาน ข้าพเจ้าตั้งใจ
ไว้ว่าจะออกไปวิ่งที่สวนสาธารณะใกล้บ้านให้ได้สัก
สามสิบนาทีก็ยังดี แต่ทำไมหนอ ทำไม?
บรรยากาศถึงได้ขัดขวางการออกกำลังกาย
เพื่อพลานามัยก็ไม่ทราบได้
เหมือนกับรู้ว่าหากยับยั้งไม่ให้มันได้ออกไปวิ่ง
เล่นข้างนอกบ้านแล้ว มันก็คงจะหาเรื่องกินเหล้าอีก
เป็นแน่แท้
แต่ฟ้าเอ๊ย ใยเจ้าจะรู้ใจคนอย่างข้าพเจ้าไป
ได้ทั้งหมดเล่า
มันอาจจะขยัน นั่งทำงานจนอ่อนเพลีย หลับคา
โต๊ะไปก็ได้ หรือไม่แน่ว่า กองดองหนังสือที่่คิดว่าจะ
ซื้อมาไว้อ่านมันเรียกร้องให้หยิบจับมันเปิดกางออก
แล้วโลดแล่นเข้าไปในเนื้อหาบ้าง
ใครเล่าจะรู้ แม้แต่ตอนนี้ข้าพเจ้ายังหวั่นๆไปกับ
อารมณ์อันเอาแน่เอานอนไม่ได้ของมนุษย์เช่นเราเลย
ใช่ไหมครับ,อารมณ์มันพาไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น