วันเสาร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

ความน่าเบื่อ

 


ผมรู้ว่าความรู้สึกเบื่อหน่ายนั้นสามารถเกิดขึ้นได้กับ
เราทุกๆคน เดี๋ยวก็เบื่อที่จะทำนั่นนี่
เบื่อการเลือกอาหาร เบื่อรถติด เบื่อที่จะคิด
เบื่อที่จะเขียน ฯลฯ

ผมกลับมาคิดเล่นๆนั้น ความเบื่อสร้างประโยชน์
อะไรให้กับเราบ้างไหม?

หากเราเบื่อในสิ่งไม่ดี แล้วหันไปหาสิ่งดีแทน อันนี้
มีประโยชน์แน่ๆ เช่นเบื่อที่จะออกไปสังสรรค์วันศุกร์
กับเพื่อนๆแล้ว เอาเวลามาอ่านหนังสือ มาทำงาน
บ้าน หรือ ออกกำลังกายแทน อันนี้ก็ดี ไม่เปลือง
ร่างกายและเงินตรา แถมยังได้สุขภาพอีกด้วย

แล้วเวลาเราเบื่อๆ ความคิดเราเป็นแบบไหนหล่ะ
สำหรับผมเองนะครับ คงคิดอะไรไม่ออก ไถมือถือ
เล่น แล้วก็ทนอยู่เฉยๆไม่ได้ ต้องออกไปหาอะไรทำ
สักอย่าง

หากจะถามว่ามีตอนไหนไหมที่พอจะสร้างประโยชน์
แบบว่า เบื่อๆอยู่แล้วปิ๊งไอเดียให้ไปลงมือทำอะไร
สักอย่างขึ้นมา?

บอกตามตรงกับตัวเองว่า น้อยมากๆ
อาการปิ๊งงง แล้วอยากจะลงมือทำอะไรสักอย่างขึ้น
มามักจะเกิดขึ้นตอนที่สงบเสียมากกว่า เช่น กำลัง
อาบน้ำ ขับรถ หรือทำอะไรอยู่เพลินๆแล้วมีสิ่งใดสิ่ง
หนึ่งมาสะกิดประกายให้มันบรรเจิดแตกระเบิดออก
มา

แต่มีอย่างนึงที่พอจะคิดออกแล้วแหละ
เวลาเบื่อกินข้าวร้านเดิม เรามักจะได้สรรหาร้าน
อาหารใหม่ๆแทน ดีบ้าง แย่บ้างปะปนกันไป
เบื่อขับรถกลับบ้านทางเดิม ก็จะได้ค้นพบเส้นทาง
ใหม่ๆ ก็ยังพอจะมีอะไรให้บ้างเหมือนกันแหะ

ไม่งั้น น่าเบื่อตายพอดี

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น