หลังจากหายหน้า หายตาออกมา
จากกลุ่มเพื่อนสักระยะหนึ่งแล้ว
ความรู้สึกต่างๆเริ่มจะคุ้นชินกับ
สภาพแวดล้อมใหม่ๆ
ประหนึ่งเราย้ายที่ทำงาน
ไปพบเจอเพื่อนร่วมงานใหม่
เจ้านายคนใหม่ แม่บ้านคนใหม่
เดือนแรก เดือนสองผ่านไป
รู้สึกตัวอีกที ก็กลายเป็นปกติไปเสียแล้ว
เวลาก็เหมือนสิ่งมหัศจรรย์
บทจะไว ก็ไวยิ่งกว่าแสง
แต่หากเราเร่งเร้าให้มันขยับเขยื่อนเมื่อใด
ทุกๆวินาทีก็ช่างนานแสนนานนนนน
ปานรอให้ใครสักคนโทรฯมาแล้วก็ไม่มี
ว่ากันว่า นิสัยสร้างได้ด้วยการกระทำซ้ำๆ
ไม่น้อยกว่า 21 วัน
แต่ผมคิดว่า
บางเรื่องก็ใช้มากกว่านั้น
บางเรื่องก็ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่เข้ามา
สร้างผลกระทบได้อย่างใหญ่หลวง
สภาพแวดล้อมใหม่ของผมช่วงนี้
เป็นชีวิตที่ธรรมดามากๆ
ตื่นมา ทำงาน เลิกงาน
ออกกำลังกาย กินข้าว นอน วนอยู่แค่นี้
น้อยวันนัก ที่อยากจะออกไปไหนมาไหน
อย่างแต่ก่อน
แต่ก็เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้หรอกครับ
ชีวิตคนเรานั้นแปรเปลี่ยนได้ทุกวัน
ตอนนี้สุขอยู่กับอีกสิ่ง
อีกวันหนึ่งข้างหน้า
เราอาจจะไม่ได้สุขแบบที่เคยเป็นมาแล้วก็ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น