วันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2568

เรื่องเช้านี้


    ได้ยินเสียงฝนพรำตั้งแต่ตีห้า
ซึ่งคาดว่าคงตกก่อนหน้านั้นแล้ว

แต่ที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาจากฝันคงเป็นเพราะ
เสียงของเจ้าแมวสลิดร้องดังขึ้นภายในห้อง

ด้วยความตกใจตื่นกับเหตุการณ์แบบนี้
ทำให้ร่างกายต้องรีบผุดลุกขึ้น แทนที่จะ
นอนบิดขี้เกียจไปมาแบบทุกวัน

สายตาจับมองไปที่บานประตูที่ถูกแง้มอยู่
ราวกับมีใครเปิดไว้เป็นช่องพอให้สลิด
เดินเข้ามาได้

เดินไปจับแมวอุ้มออกไปวางหน้าห้องได้
ก็กลับมานอนคิดอะไรเล่นๆท่ามกลาง
เสียงหลังคากระทบปรอยฝน

การคิดถึงเรื่องประตูเปิดเองคงหนีไม่พ้น
ว่ามันคงปิดไม่สนิทจากเจ๊บัวคนสวยที่เข้า
มาเป็นคนสุดท้าย

หล่อนทำอะไรไม่ค่อยระมัดระวังอยู่แล้ว
พร่ำบอกสอนอะไรไปก็รับคำเพียงอย่าง
เดียว หาได้รับเข้าสู่สมองไม่

นอนนึกถึงความฝันที่ผ่านมาก็พอจำได้ลางๆ
ฝันแปลกประหลาดถึงคนอื่นมาสองวันซ้อน
แถมยังเกี่ยวกับเรื่องเดิมๆอีกต่างหาก

แต่คิดถึงเรื่องความฝันไปก็เปล่าประโยชน์
สมองแค่ทำหน้าที่ของมัน ไม่ได้เป็นการ
บอกใบ้ถึงอนาคตของอะไรทั้งสิ้น

นอนเล่นจนพอใจแล้วก็ตัดสินใจลุกไปเข้า
ห้องน้ำพร้อมคว้าหนังสือติดมือไป

ฝนเริ่มซาแล้วหลังจากอ่านหนังสือไปบทหนึ่ง
เรื่องราวเกี่ยวกับพระภูมิเจ้าที่ไปหาหมอ
เนื่องจากสุขภาพร่างกายไม่ดี
ไขมัน น้ำตาล โรคปอด นอนน้อย
จบที่สู้ๆ ทั้งหมอทั้งเจ้าที่

กลับมาที่ตัวเราเอง
นาฬิากาข้อมือบ่งสถานะการนอนวันนี้
Exellent

นอนดีใช้ได้ ทั้งดีพ ทั้ง rem
สุขภาพช่วงนี้ดีกว่าทุกช่วงปี
คงเป็นเพราะงดดื่ม งดนอนดึก
ถวายบุญกุศลแก่เจ้าที่กระมัง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น