การวางเฉย

    "การวางเฉย" และ "ไม่ยี่หระ" ต่อ

สิ่งแวดล้อมภายนอกใดๆ ไม่ว่าภาวะนั้น

จะเป็นการจ้องมองบ้านราคาแพงระยับกำลัง

กลายเป็นเชื้อไฟ หรือ ตัวเลขเงินในบัญชีที่

เพิ่มขึ้นเป็นสิบหลัก

ผมยอมรับตามตรงเลยว่า

"ทำได้น้อยมาก"

ถึงแม้จะทำได้บางครั้งด้วยความพยายาม

อย่างสูง

แต่ก็คล้ายให้เด็กห้าขวบเอาสามไปหารพัน

ใช่ครับ

มันยาก

มันต้องใช้เวลาและการฝึกฝน

เริ่มง่ายๆ

จากเรื่องเล็กๆน้อยๆที่มักจะเป็นบ่อเกิด

แห่งปัญหา,ความไม่พอใจ,ความดีอกดีใจทั้ง

หลาย เช่น คำพูด

บางคนทนต่อคำพูดเยาะเย้ยดูถูกได้

บางคงแค่พูดเฉียดเข้าใกล้ความเป็นส่วนตัว

แม้เพียงลมพัดผ่านก็รู้สึกไม่พอใจได้แล้ว

ฉนั้น การพูดให้น้อย ฟังให้มาก จึงเป็นหน

ทางแก้ไขแรกที่เป็นคุณสมบัติพื้นฐานในการนี้

ต่อมาก็คงจะเป็นการเล็งเห็นถึงวัฎจักร

ความเป็นไปของทุกสรรพสิ่ง

มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย หมุนวนกันไปอย่าง

ไม่มีที่สิ้นสุด

ชีวิตเราต่างหมุนวนเวียนอยู่กับความรู้สึก

เหล่านี้ไปเรื่อยๆ

การมองเห็นความเป็นไปของหลายอย่าง

อาจช่วยให้เราปลดปลงความรู้สึกดีใจ

หรือ เสียใจลงได้บ้าง

เพียงสองอย่างนี้ ก็อาจจะทำให้เรารู้สึก

วางเฉยกับสิ่งเร้าภายนอกได้

หากทำได้บ่อยๆแล้ว ความรู้สึกสงบภาย

ภายในใจลึกๆก็อาจเกิดขึ้นมาได้