เพลง ฝน

 

อยากจะลืม ใครสักคน...

เมื่อหยาดฝนพรั่งพรมพริ้วมา

สายน้ำที่ร่วงหล่น ปนเคล้าหยาดน้ำตา

กลับไปคิดถึงคราแรกที่เราพบกัน..

บทเพลงถูกเล่นแบบสุ่มขึ้นมาดังแทรกเสียง

ปรอยฝนที่กำลังตกกระทบกระจกบานใหญ่

ด้านหน้าของรถยนต์

อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญแบบหนังรักโครต

โรแมนติคในจังหวะที่สายตาของชายอาภัพ

หันไปเห็นภาพที่สาดฉายด้วยลำแสงลงมา

เป็นช่องเฉพาะเจาะจงแด่เพียงเธอผู้นั้น

แต่อย่างไรก็คงเหมือนแค่ความบังเอิญ

เนื่องจากความเป็นจริงนั้น

ข้าพเจ้าเองก็มิได้มองเห็นลำแสงที่ว่านั้น

และบัดนี้ ก็มิได้ทุกข์ตรมถูกใครทิ้งให้มอง

หาคำตอบของเหตุผลที่ไม่อาจรู้ได้

อาจจะเป็นการฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก

แต่ไม่รู้ความหมายของมันอย่างที่

ตุล อพาร์มเม้นคุณป้าบอกไว้

แต่ก็ร้องเพลงตามไปได้จนจบ

คล้ายกับคนอินในอารมณ์อกหักซะอย่างนั้น

ซึ่งคิดไปคิดมากับเรื่องนี้แล้ว

ผมคิดว่า มันก็แล้วแค่คนอีกแหละครับ

บางคนชอกช้ำปางตายก็ไม่ยอมบอกให้ใคร

ได้รู้ เก็บงำความรู้สึกนั้นไว้คนเดียว

ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอกนะครับ

มันอาจจะเป็นเรื่องที่บอกไม่ได้

เสียงพี่ นพ รำ่ลาเพลง ฝน ไป

ฝนยังคงตกแทบทุกวันมาหลายสัปดาห์แล้ว

และก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะรีบลาจากไปไหน

เราต่างเดินจากวันนั้นมาไกลแล้วเช่นกัน

แต่บางครั้ง

ความคิดก็สุ่มเลือกความทรงจำเก่าๆขึ้นมา

เหมือนไม่ยอมปล่อยให้เราเดินจากไปไหน