ความลึกของบ่อที่พ่อบอก

สมัยที่ผมยังว่ายน้ำไม่เป็นนั้น น้ำลึกๆ

เป็นอะไรที่น่ากลัวเกินกว่าจะจินตนาการมากๆ

เราไม่รู้เลยว่ามีอะไรรออยู่ภายใต้บ่อน้ำนั้น
หากเราถูกเพื่อนถีบลงไป...

ถ้าเราเดินทางโดยเรือแล้วเกิดเหตุขึ้นมา

น้ำทะเลสีครามคงจะกลืนเราเป็นส่วนหนึ่งของมัน

เมื่อเราว่ายน้ำไม่เป็น!

ผมจำไม่ค่อยได้ว่าเริ่มว่ายได้น้ำได้เมื่อไหร่

แต่ผมจำวันที่จมน้ำได้อย่างแม่นยำ

ผมกินน้ำบ่อ ทั้งทางปากและจมูกพร้อมกัน
ผลจากการดื้อซึ่งอันเป็นนิสัยอยู่แล้ว

ใครไม่เคยจมน้ำบ้าง เชยชะมัด ฮ่า ฮ่า

ยังถือว่าเป็นโชคดีที่วันนั้นมีคนช่วยผมเอาไว้
ให้รอดจากเงื้อมมือของท่านยม

ช่วงอายุแรกเกิดถึงสี่ห้าขวบได้มั้งครับ
ครอบครัวผมอาศัยอยู่ในบ้านพักคนงาน

ซึ่งตั้งอยู่บนบ่อน้ำขนาดกว้างประมาณสองถึง
สามหมื่นตารางเมตร มีเพื่อนบ้านเพียงไม่กี่หลัง

ที่เป็นบ้านอยู่ในบ่อน้ำซึ่งเลี้ยงปลานาๆพันธ์ไว้
ช่างน่าอิจฉาเสียจริง ว่าไหมครับ

พ่อบอกว่าบ่อน้ำนั้นลึกมากกว่าสิบเมตร

ซึ่งผมไม่รู้หรอกครับว่ามันลึกแค่ไหน
ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อพ่อนะ แต่เด็กอยากรู้อีกอ่ะ

หากเรานำไม้ขนาดยาวเช่นไม้ไผ่มาปักลงไป
เพื่อหาก้นบ่อเราก็พอคะเนได้ถึงความลึก

โดนอาศัยเครื่องมือเป็นตัวช่วย
แต่เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าหากเราลงไป ณ จุดๆนั้น

ระดับความลึกขนาดนั้นเราจะพบอะไรบ้าง
อย่างน้อยก็คงมากกว่าที่เรารู้โดยใช้ไม้ไผ่ใช่ไหม

เช่นกันกับชีวิตเรา
หลายคนยืนอยู่ขอบบ่อแล้วพร่ำถามคนที่อยู่ในบ่อ
มันลึกเท่าไหร่?มีอะไรไหม?อันตรายหรือเปล่า?
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาเหล่านั้นว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า?
ผมรู้แค่ว่าถ้าเป็นผม แล้วผมอยากรู้อยากทำอะไร
ผมอาจจะเริ่มด้วยการถามผู้รู้เช่นเดียวกัน
แต่สิ่งที่ทำให้เราปรุโปร่งได้คือ
"การลงไปพิสูจน์ความลึกด้วยตัวเอง"

คุณรู้อยู่แล้วว่าหากคุณว่ายน้ำไม่เป็น
มันอันตรายมากๆที่จะผลีผลามลงไป
แต่มีใครไหมเล่า ไม่เคยสำลักน้ำ

ความรู้คือสิ่งที่หาไม่ยากในยุคนี้

ที่ยากคือคนขอบบ่อไม่ยอมลงไปพิสูจน์ด้วยตัวเอง
ด้วย "ความกล้า"
เค้าคงรอพ่อบอกให้ไปเรียนว่ายน้ำก่อนมั้ง.