"เมื่อวานเว่ย กุไปร้านนั้นที่มึงบอกกุเมื่อวันก่อนที่เราจะไปร้านยายเฉื่อยอ่ะ จำได้ป่ะ" #เปรยทักมาด้วยคำบ่นหลังจากยันขาค้ำเอร้อยคู่ใจลงพื้นเดินมาที่โต๊ะทำด้วยไม้พาเลทสามชั้น
"เออ ทำไมว่ะ" | | ตอบไปด้วยความไม่ใส่ใจอะไร
"ตอนกุไป แม่งเสือกเที่ยงพอดี มองกวาดเข้าไปคนแม่งเยอะชิบหาย เลยไม่ได้เข้าไปนั่งแดกเลย" #พลางหาเก้าอี้นั่ง
"เมื่อวาน เที่ยง?" | | ทวนคำหลังจากที่กรอกวารีสีอำพันปาดด้วยโซดาลงคอไปครึ่งแก้ว แล้วยกต่ออีกทีจนแทบจะหยดจากแก้ว
"เออเดะ เลยไปนั่งหง่าวอยู่ร้านไอ้ท่อม" #คว้าแก้วเปล่าใส่น้ำแข็งแล้วลงนั่ง หยิบกลมเปิดฝาเทไปสองจอกปิดด้วยน้ำเปล่าจนเต็ม
"กูนั่งอยู่ข้างในกันสามคนดวดกันยันเย็น เสร็จพากันไปช่วยป้าย้ายโต๊ะที่บ้าน ได้ค่าแรงมาอีกสองขวด" | |
ไขความให้ฟัง
"ชิบหาย ไม่โทรบอกกูว่ะ!" #
"ใครจะไปรู้?!?!" | |
"รู้งี้กูลองเดินเข้าไปดูก็ดีล๊ะ" #ผ่านเสียงมาพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ในลำคอที่ยังกรุ่นอยู่
"รู้งี้กูบอกมึงตั้งแต่จะจอดรถล่ะ"| | หยิบขวดพรวดหมดลงแก้วตัวเองมองดูได้จอกกว่า
"บอกเชี่ยไร?" #สงสัยถามมือคว้าซองบุหรี่ข้างจานลาบเป็ดกาฬสินธิ์
"เหล้ากะบุหรี่หมด ออกไปซื้อมาด้วย" | |
"รู้งี้กูซื้อเข้ามาก็ดีล่ะ!" #นึกในใจรถแม่งเยอะชิบหายเลย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น