การพนัน

"ไพ่เขี่ย"
เด็กๆผู้ชายมักจะรู้จักดี
สติกเกอร์รูปลอกติดสมุดสะสม
เพื่อเอาไว้แลกของรางวัล
หาซื้อได้จากขนมกล่อง
จริงๆไม่ได้ซื้อขนมหรอกครับ
ซื้อเพื่อเอาสติกเกอร์
เอามาลงกันที่ละใบแล้วเขี่ยกัน
ใครเขี่ยให้ทับกันโดยที่ใบที่หงายอยู่ด้านล่างได้
คนนั้นก็ชนะแล้วได้สติกเกอร์ทั้งหมดไป
เดิมพันใหญ่ๆหน่อยก็ใส่กันตามหน้าตัก
เขี่ยกันครั้งเดียว ใครชนะได้ไปทั้งหมด
ยิ่งใครเอาใบทอง(เป็นใบที่หายากครับ)มาเขี่ย
ยิ่งสุดยอดไปเลย
สติกเกอร์เป็นอะไรที่ถือไปเรียนกันเป็นปึ้งๆ
หวงแหนกว่าหนังสือเรียน
หนังสือเปียกน้ำไม่เป็นไร
สติกเกอร์ข้าต้องรัดหนังยางใส่ถุงไว้อย่างดี

โตขึ้นมาหน่อยก็ได้รู้จัก "ฟุตบอล" ครับ
แบ่งทีมเตะกันธรรมดาก็งั้นๆไม่มีอะไรน่าลุ้น
ลองมีการวางเงินค่าน้ำมาเท่านั้นแหละครับ
เตะกันอย่างทุ่มให้ทั้งตัว จนถึงขั้นทะเลาะกันก็ยังมีครับ
ฟุตบอลนำพาไปถึงบอลที่เตะกันเป็นลีกครับ
ดูต่างชาติเขาเตะกันแล้วเอามาคุยกันกับเพื่อนๆ
ต่างคนต่างมีทีมโปรดอยู่เป็นส่วนตัว
พอความคิดเห็นไม่ตรงกันการพนันย่อมเกิดขึ้น

ยาวไปถึงเด็กมหา'ลัย
ยุคนี้นี่เล่นกันหนักเลยครับ

กระทั่งเครื่องคิดเลข
หนังสือเรียน ฯลฯ เอามาพนันได้หมด ถ้าคิดจะเล่นแล้ว
พอติดแล้วจะให้เลิกก็ยากล่ะครับ
ผีพนันเข้าสิงกับลงทุนมาเยอะไอ้ที่เสียไปก็ยังไม่ได้คืน
ได้เงินมาใหม่ก็ลองลงไปใหม่สิครับ
เผื่อจะได้กลับมาบ้าง ได้ค่าเหล้าเบียร์ก็ยังดี
ยิ่งเล่นยิ่งจม หมดกันเป็นล้านๆ
อะไรขายได้ขาย ทั้งของตัวเองและครอบครับ
เล่นจนกลายเป็นขโมยก็เจอมานักล่ะครับ

คนโตแล้วเล่นพนันไหม ทั้งๆที่รู้ว่าไม่ดี ?
ไม่รอดหรอกครับ ติดแล้วมันเลิกยาก

"หวย" ก็การพนัน หรือไม่ใช่ ?
คนติดก็แทงกันทุกงวด สรรหาเลขกันให้ควัก
แล้วแต่อะไรจะดลนิมิตรฝันเอย
เกจิต่างๆเอย สูตรนั้นนี่เอย มากันให้ควัก

อะไรได้มาง่ายๆมันไม่ค่อยเห็นค่าเท่าไหร่หรอกครับ
ยิ่งได้มาจากการพนันแล้ว ยิ่งใช้ง่ายครับ

คนรวยเค้าฉลาดกว่านั้นครับ
เค้าไม่เล่นหรอกการพนัน
เค้าแค่เป็นเจ้ารอเก็บต๋ง
มีแต่ได้อย่างเดียวครับ