วันศุกร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2558

หลังฝนก่อนลมหนาว



ช่วงเวลาคาบเกี่ยวก่อนการเปลี่ยนฤดูกาล
ธรรมชาติได้สรรค์สร้างความงามที่น่าอัศจรรย์ไว้
พระเอกของเรื่องนี้คงหนีไม่พ้น "หมอก"

หมอกคือไอละอองน้ำขนาดเล็กที่ลอยอยู่ในอากาศ
และมีฐานอยู่ใกล้พื้นดิน หากสูงๆขึ้นไปจะเป็นเมฆ
เห้ย ไม่ต้องบอกก็รู้มั้ง

จะว่าไปเวลาที่ตั้งใจจะไปดูทะเลหมอกหนาๆ
วางแผนลางานล่วงหน้าเป็นเดือน
เตรียมกล้อง อุปกรณ์กันหนาว ทุกอย่างครบครัน
พอถึงวันจริง กลับเจอเพียงแค่น้ำค้างที่ยอดหญ้า
มันน่าเศร้าเสียจริ๊งงงง

หลายๆเรื่องในชีวิตเราก็เป็นซะอย่างนี้แหละครับ
ต้องพบกับเรื่องที่ไม่สมหวังทุกวี่ทุกวัน
ลืมตามาก็ผิดหวังซะแล้ว ยังอยากนอนฝันอยู่เลย
ถึงที่ทำงานก็พบกับเพื่อนร่วมงานจอมจุ้น
แกจะมายุ่งอะไรกับชีวิตชั้นนักหนาาาา เด่วแม่ตบให้
เลิกงานรถติด ไอ้คันข้างหน้าเมื่อไหร่จะไป
นี่มันเลนเลี้ยวซ้ายผ่านตลอดดดด
โอ้ยยยย อารมณ์ขึ้น อย่าให้กุต่อท้ายนะเมิงงงงง
พูดแล้วของมันขึ้น ฮ่าๆ ใจเย็นๆครับ ดื่มน้ำก่อนไหม

อารมณ์นั้นเป็นของคู่กายกับมนุษย์ทุกผู้ทุกนาม
อยู่ที่ว่าหากใครปล่อยให้อารมณ์เป็นใหญ่
ผู้นั้นจะได้รับชัยชนะแค่เพียงชั่วครู่ยามเท่านั้น
คนที่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ต่างหาก
คือผู้ที่ชนะตนอย่างแท้จริง

ใครเขาขับรถแย่ๆก็คิดว่าเขาไม่ชินทางบ้าง
ไม่มีใครทำอะไรให้ถูกใจเราตลอดเวลาหรอกครับ
แม้เดินทางไปพักผ่อนเพื่อดูทะเลหมอก
แต่กลับพบเพียงน้ำค้างยามเช้า
ลองหาที่นั่งสงบๆจิบกาแฟชมวิว
ผมว่าก็มีความสุขเหมือนกันนะครับ
แม้จะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม

คืนนี้หมอกลงครับ (ที่บ้านผม)
แม้หมอกจะไม่หนาเท่าทะเลหมอก
แต่ผมก็มีความสุขเล็กๆในใจนะครับ
มันพาให้คิดถึงใครคนนึง
หมอกออกปากครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น