มันเป็นเรื่องของพรุ่งนี้

    หลายครั้งผมผลัดวันแถมยังไม่ประกัน
อีกต่างหากว่าพรุ่งนี้จะทำรึไม่ทำ....
ผมเชื่อว่าหลายๆคนก็คงเคยเป็นแบบผมใน
สถานการณ์เช่นนี้ แต่ใช่ว่าจะหาข้ออ้าง
ในการที่ผมไม่ทำอะไรหรอกครับ ผมยอมรับ
คนเรามันก็ต้องมีผิดพลาด มีเออเร่อเผลอ
ลืมอะไรไปบ้าง แต่บ่อยเกินไปนักมักไม่ดี

    แต่จ่าหัวมาแบบนี้จะให้คิดว่ายังไง?
ผมไม่ได้มาดึงท่านให้ไปทำอะไรในวันพรุ่ง
นี้หรอกครับ ก็มันต้องทำวันนี้ก็ต้องวันนี้นั่น
แหละ เพียงแต่ขอให้ผมแนะนำให้ท่านรู้จัก
เพื่อนของผมอีกท่านหนึ่ง มีชื่อว่าคุณทูมอโรว์
คุณทูฯเค้าจะมาหาคุณทุกๆวันไม่เว้นวันหยุด
เพื่อที่จะปลุกคุณให้ลุกออกจากที่นอนเพื่อไป
ทำภาระกิจที่คั่งค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวาน
เค้าจะพยายามสุมงานต่างๆที่เรามี ทั้งล้าง
จานซักผ้า เก็บบ้าน ดูดฝุ่นในรถ หาเงินให้
ครอบครัว พ่อแม่พี่น้อง แทบทุกอย่าง แกจะ
พยายามหางานมาให้เราทำทั้งหมด

    หากเรามัวแต่คอยคุณเค้าจะหยิบยื่น
งานมาให้ในวันที่เราไม่อยากทำ เราจะ
ไม่ทำก็ได้ เขาไม่เคยว่าอะไรเรา
เพียงแต่พรุ่งนี้เขาก็จะมาใหม่ หยิบยื่นของ
ใหม่มาให้พร้อมกับของเก่าที่เราค้างเขาไว้
ถ้าหากเราค้างเขาไว้บ่อยเข้าๆ เราก็จะ
เริ่มบ่นเค้า ไม่ชอบเค้า จนเกลียดเค้า
ไม่ว่าเค้าจะอยู่ที่ทำงาน ที่บ้าน ที่ศูนย์รถ
ที่สนามหญ้า คุณทูฯเขาขยันมากๆครับ

    หลังๆมานี่ผมเพิ่งจะญาติดีกับเค้าได้
ไม่นานมานี้เอง แต่ก็ยังมีเคืองกันบ้างเล็ก
น้อย ผมพยายามจะคิดไว้ว่าพรุ่งนี้เค้าจะ
หยิบอะไรติดไม้ติดมือมาให้ผม ผมจะดักไว้
ก่อน หากเป็นอะไรที่ใหญ่ ผมจะเตรียมพื้น
ที่ๆใหญ่กว่าไว้รอรับ หากคาดว่าจะเป็นน้ำ
แข็ง ผมจะหากระติกไม่ก็ลังโฟมมาเตรียม
พอผมเริ่มคาดการณ์ได้ดีขึ้น แกก็เริ่มหยิบ
ของมาให้ผมน้อยลง พอแกส่งของที่ไม่ได้
คิดไว้ก่อนมา ผมสามารถหาที่วางของชิ้นนั้น
ได้ทันก่อนที่ของนั้นจะเสียหาย เพราะผม
มีเวลาพอที่จะจัดการมัน