เสียเวลา

    ชีวิตเรามีเรื่องของเวลาเข้ามาเกี่ยว
พันอยู่ตลอด ไม่ว่าเราจะไปทางไหน
อยู่แห่งหน ตำบลใด เราจะนั่งเอกเขนก
แกว่งขาในน้ำตกไหลเย็นกลางหุบเขาใหญ่
หรือไขว่ห้างบนอาร์มแชร์นุ่มจิบสตาร์บัคที่
ดิไอคอน เวลามันตามเราไปทุกที่...

    หากจะให้เจาะลึกลงไปในเรื่องของ
เวลาแล้วนั้น คงจะต้องคุยกันยาว ยาวมาก
เพราะความไม่เท่าเทียมของเวลานั้นมีอยู่
(อย่าให้ลงลึกไปเลยครับ คร้านอธิบาย
เอาไว้หนหน้า ถ้าขยันจะแยกออกมาเขียน
เล่นๆให้เปลืองสมองของทุกท่านไว้คิดตาม)
เอาไว้ทีหลังดีกว่าครับ

    ประเด็นวันนี้ผมมุ่งไปที่เรื่องของการ
ใช้ชีวิตซะมากกว่าที่จะไปยุ่งย่ามกับการเดิน
ของเวลา(ซึ่งบางครั้งมันวิ่งหรือคลาน)

เวลาช่างเหลือเฟือ อยู่ล้างผลาญมันไปได้
อีกนานนนนน นานมาก นั่นคือความคิดใน
วัยเด็กจนถึงวัยรุ่น เพราะอยากให้เวลา
มันเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่อยากเรียน
แล้ว อยากเข้าผับบาร์ได้บ้าง อยากบรรลุ
นิติภาวะ พ่อแม่จะได้ไม่ต้องเข้ามายุ่ง
กับชีวิตให้มากมาย เรียนจบ มีการมีงาน
ทำให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่ทำยังไงมันก็ยัง
มีเวลาเหลือเฟือที่จะเที่ยวเล่น กิน เมา
ได้อยู่ดี ช่างมันเถอะ ประสบการณ์ดีๆ

    โตมาหน่อยก็เริ่มวัยทำงาน เรียกได้
ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการได้ใช้ชีวิตอย่างที่
อาจารย์หลายๆท่านได้กล่าวไว้ว่า
"ชีวิตจริงเกิดขึ้นหลังเรียนจบ"
ซึ่งข้อนี้ผมก็ต้องยกให้ว่ามันจริงครับ จริงซะ
ส่วนมากด้วย ซึ่งตอนนี้ เวลาเริ่มเข้ามามี
บทบาทมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดครับ
รู้จักคำว่ารอจริงๆ รอสิ้นเดือน หึๆ

    ในหลากหลายมิติของการใช้ชีวิตแต่
ละวัน เราสามารถแยกย่อยช่วงเวลาออก
ไปได้อีกหลายส่วน แต่ส่วนมากของผม มัก
จะหมดไปกับสิ่งที่คิดว่าเป็นความสุข ณ
ห้วงเวลานั้น นั่นคือการสังสรรค์

    หากการสังสรรค์ทำให้ผมมีประสบ
การณ์ที่นำไปประกอบธุรกิจได้ ผมคงกลาย
เป็นสตาร์ทอัพที่ดูแลมากมายหลายธุรกิจไป
แล้วก็ได้ครับ ใช่ ผมจะบอกว่าผมสังสรรค์
หนักมาก มากพอที่จะเอากลิ่นของตัวเอง
ไปผูกไว้กับต้นละมุดให้หัวหน้างานจำได้
ดีซะกว่าชื่อสกุลของผมก็เป็นได้

    ในช่วงนั้น ไม่รู้จักหรอกครับ
คำว่าเสียเวลาสะกดยังไง ผมเพิ่งจะมา
รู้ทีหลังนี่เอง ว่าที่ผ่านมา ผมเสียเวลาไป
กับเรื่องอะไรขนาดนั้น หลังจากที่มีคุณบัว
เพิ่มเข้ามาในชีวิตเนี่ยแหละครับ

    แต่ก็ทำได้แค่มองย้อนไป แล้วเอามัน
มาสอนตัวเองในทุกวันนี้ ซึ่งกำลังเข้าสู่วัย
กลางคน(ยังไม่สามสิบ)มั้ง...

    ผมย้อนเวลาไม่เป็น หากย้อนได้ตอน
นี้ ผมจะย้อนมันว่า "มึงเดินช้าๆหน่อยสิว่ะ
ประเดี๋ยวกุตายเร็ว"

คิดอย่างนั้นได้ก็ด่าตัวเองที่จะไปย้อนมัน
ไอ่บ้า "เสียดายเวลา" มันไม่ย้อนโว้ย