ผมคิดว่า...เป็นเรื่องยากที่ใครสักคน
จะรู้เป้าหมายของชีวิตของตัวเองตั้งแต่เนิ่นๆ
ซึ่งหากใครคนนั้นรู้เป้าหมายว่าตัวเอง
ต้องการอะไรแล้ว ได้เดินทางไปสู่จุดๆนั้นแล้ว
ผมเองยังคิดไม่ออกว่า ความรู้สึกต่อเป้าหมาย
นั้นๆจะแปรเปลี่ยนไปหรือไม่
ในช่วงแรกของชีวิต เราต่างต้องการ
"เงิน" เพื่อนำมาจับจ่ายใช้สอย หรือ เพื่อเป็น
บันไดไปสู่เป้าหมายที่เราต้องการต่อไป
เราจึงตั้งเป้าไปที่ "เงิน" เป็นหลัก
ขอให้ทำงานอะไรก็ได้ ที่ได้เงินเยอะๆ
งานนี้ง่ายดี ได้เงินเยอะด้วย ฟังเพื่อนๆบอก
มาแบบนั้น ก็พากันไปสมัคร พากันไปทำ
โดยที่บางคน กับ งานบางงานไม่สนใจด้วยซ้ำ
ว่ามันผิดกฎหมาย หรือ สร้างความเดือดร้อน
ให้ใครต่อไปหรือไม่
หากแต่ต่อมา....
ชีวิตได้ผ่านเรื่องราวร้ายดีเกินกว่าเคยเฝ้าฝัน
ไว้ตั้งแต่แรก ความต้องการลึกๆของคนเรานั้น
ย่อมแปรเปลี่ยนไปด้วย ผมเชื่อแบบนั้น
เอาจริงๆผมก็ไม่รู้หรอกว่าอีกห้า หรือ สิบปี
ต่อจากนี้ ชีวิตผมจะเป็นอย่างไรบ้าง
รู้เพียงแค่ว่าชีวิตก็ต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆ
เอาสิ่งที่ดี ที่เป็นประโยชน์ต่อสิ่งต่างๆ
ถ่ายทอด สืบสานต่อไป
สิ่งไหนที่จะเป็นทางลัดให้คนอื่นๆไม่ต้องหลง
ทางไปเสียเวลา เสียทรัพยากรกับมันได้
ก็ชี้แจงเอาไว้เป็นวิทยาทาน
สิ่งไหนไม่ดี ก็เก็บเอาไว้เตือนตัวเอง
สิ่งไหนดี ก็ชวนคนอื่นๆให้ทดลองมาร่วมทาง
อย่างน้อยๆ ต้นปีหน้าผมก็ยังมีเป้าหมาย
ให้ไปวิ่งกับเพื่อนๆ เป็นแรงบันดาลใจใน
การซ้อมวิ่งเป็นประจำ
ซึ่งดีกว่าการว่ิงไปวันๆโดยไม่มีเป้าเป็นไหนๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น