หลังจากโพสต์เรื่องยืมเงิน
(อีกเวอร์ชั่นหนึ่ง)ลงไปที่สื่อโซเชี่ยล
เพื่อนๆต่างหลังไหลเข้ามาให้ข้อมูลของ
ผู้ที่ก่อกรรมทำเหตุครั้งนี้อย่างแน่นหนา
เนื่องด้วยมีผู้ "หวังดี" ต่อเพื่อน
แต่กลับกลายเป็นฝ่าย "เสียหาย" เอง
มากเอาการ
จึงเป็นที่มาของความคิดในวันนี้ ตอนนี้
การที่คนๆนึงตัดสินใจทำอะไรลงไปนั้น
ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็น
การถูกเลี้ยงดู สังคม เพื่อน สิ่งแวดล้อม ฯ
แล้วอะไรที่ทำให้ผมสงสัยในพฤติกรรมสุด
แปลกแหวกแนวของเพื่อนคนดังกล่าว
ที่สามารถใช้ชีิวิตอยู่มาเป็นสิบๆปี
ด้วยการไม่ทำงาน และ ใช้ความสงสาร
เมตตาจากคนรู้จักเป็นแหล่งประทังชีวิตหลัก
คำถามในหัวทำให้ผมนึกหน้าตอนที่มัน
ยิ้มแย้มแจ่มใสครั้งวัยเยาว์
ในตอนที่การทดลองยาเสพติดต่างๆ
เป็นแค่เรื่องสนุกสนานชั่วคราว
เราหัวเราะร่า เล่นสนุกสนาน กินดื่มกัน
อย่างวัยอยากรู้อยากเห็นตามปกติ
ใครจะรู้ว่าหลายปีผ่านไป
มันกลับไปหาสิ่งที่ทำให้คนนั้น
แทบจะไม่กลายเป็นคน อย่างทุกวันนี้
ความรู้ ความสามารถที่เคยมีมา
ถูกสารบางอย่างทำลายทิ้งไปสิ้นหรือไร
ผมรู้ว่าการเลิกสิ่งเสพติดนั้นยากมากๆ
แต่ก็ใช่ว่าไม่มีทางเลิก
ผมสงสัยในความคิดของมันจริงๆว่า
ที่สุดแล้ว
มึงต้องการอยู่แบบนี้ไปตลอดจริงๆหรอว่ะ
ไม่มีใครดึงคนเหล่านี้ออกมาจากหลุมนรกได้
จริงๆหรอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น