เห็นยังไง

 

"ทำอย่างสิ่ง รักบางคน ทนบางอย่าง"

หนึ่งในประโยคที่ยกมาเป็ยหัวข้อการเล่าเรื่อง

ในหนังสือเล่มที่ผมกำลังยืดยาดอ่านอย่างฝืนทน

หาใช่ว่าหนังสือไม่ดีอะไรหรอกครับ

เพียงแค่สมาธิมันกระเจิดกระเจิงไป ไม่ค่อยอยู่กับ

เนื้อกับตัวมาสักพักใหญ่แล้ว

แต่ก็คิดว่าทุกๆอย่างล้วนเป็นแค่สิ่งชั่วคราวเพียง

เท่านั้น ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วดับไป

"พูดง่าย ทำยาก"

นี่ก็จริงอีกเรื่องหนึ่งที่คนนอกไม่มีทางเข้าใจ

คนในเพียงเท่านั้น ถึงจะลึกซึ้ง

Any way ชีวิตมันไร้รูปแบบสำเร็จรูปอยู่แล้ว

แบบใครแบบมัน คนเราไม่เคยเหมือนกัน

จะให้ใครบอกว่าเรานั้นควรจะทำอะไร

รู้สึกอย่างไรก็คงเป็นไปไม่ได้

เพียงแค่เห็นอกเห็นใจกัน เท่านี้

ก็ถือว่าเรามิใช่คนแก่ตัวอะไรมากเกินไปแล้ว

แต่สำหรับคนอย่างข้าพเจ้านั้น คงจะเรียกว่า

เห็นแก่ตัวคงจะน้อยเกินไป

เห็นแก่ใจบ้างก็มี

....