ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากออกไปสังสรรค์กับใครที่ไหน
สักเท่าไหร่ครับ ความรู้สึกหลายๆอย่างบอกอย่างนั้น
จะบอกว่าอยากอยู่บ้านมากขึ้นก็คงไม่ถูก ถ้าบอกว่า
อยากอยู่กับเด็กๆทั้งสอง นั่นนะใช่ แม้ว่ามันจะปวด
หัวสักแค่ไหนกับความดื้อซนจนกบาลแทบระเบิด
แต่อย่างน้อย เมื่อคืนก็ยังได้อ่านนิทาน "อิ๊กคาบ็อก"
ให้พวกเธอฟังก่อนนอนได้สองบท
"อิ๊กคาบ็อก" เขียนโดย เจ.เค.โรวลิ่ง ซึ่งเป็นคนๆ
เดียวกันที่เขียนเรื่อง "แฮรี่ พ็อตเตอร์" แต่เรื่องนี้
ออกจะสั้นกว่ามากหากเปรียบเทียบกัน
การอ่านหนังสือเล่มเล็กๆไม่เกินสองสามร้อยหน้านั้น
ถือว่าเป็นเรื่องไม่ยากเกินไปสำหรับผู้ที่ไม่ค่อยคุ้นชิน
กับการอ่าน และมันอาจจะเป็นเรื่องปกติที่ง่ายดาย
ในการอ่านวันเดียวสำหรับผู้อ่านที่เจนจัดมามากแล้ว
ทุกวันนี้ สำหรับผมแล้วขอให้ได้อ่านสักวันละสี่ถึง
ห้าหน้าก็ถือว่าดีแล้ว
รู้ตัวเองดีว่าช่วงนี้ติดๆขัดๆ ตะหงิดอยู่ข้างในแปลกๆ
บอกไม่ถูกว่ามันยังไง เหมือนจะไม่มีอะไร แต่ก็มี
บางอย่างทำให้คิดว่ามันมี
อาจจะวนอยู่กับปัญหาที่แก้ไม่ได้
แต่ไม่เป็นไร ผมมีอะไรใหม่ๆให้เสียเวลากับมันอีก
มากมาย อย่างน้อยก็กำลังเรียนเขียนแบบบน
โปรแกรมที่ไม่เคยใช้งานมาก่อน
ระหว่างจดจ่อกับมัน เวลาก็ผ่านไปไวเหลือเกิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น