เมื่อวานผมเพิ่งไปรับ อิย้อย กลับมาจากอู่
หลังจากสะบักสะบอมไปพักรักษาตัว เข้าๆ
ออกๆอยู่ราวๆสองเดือนเศษ
แรกเริ่มก็เป็นไข้หนัก เลือดไหลออกจากตัว
ด้วยซีลที่คอยเป็นตัวกลางปิดกั้นน้ำมันเครื่อง
บริเวณเพลาข้อเหวี่ยง (Crank Shaft)
มีอาการรั่วซึมปิดกั้นน้ำมันเครื่องไม่อยู่
ขับๆไปจึงมีอาการน้ำมันเครื่องไหลออกมา
เปลอะเปื้อนบริเวณหน้าเครื่องเต็มไปหมด
หากปล่อยไว้ น้ำมันเครื่องก็จะค่อยๆหาย
ไปทีละน้อยๆ จนลดลงถึงระดับอันตราย
และก็จะสร้างความเสียหายแก่ส่วนอื่นๆ
ต่อไปได้อีกไม่รู้จบ
เมื่อเป็นดังนี้ จึงต้องอาศัยอู่ใกล้ๆบ้านจัด
การเปลี่ยนซีลให้ครับ แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว
การซ่อมบำรุงเครื่องยนต์นั้น จะให้ทำ
เฉพาะจุดที่เสียหายเพียงอย่างเดียว
เพียงเพื่อจะประหยัดงบประมาณการซ่อม
ผมถือว่าเป็นความคิดที่ยังไม่ถูกต้องสักเท่า
ไหร่
ลองคิดดูว่า เครื่องจักรเครื่องหนึ่ง ประกอบ
ด้วยชิ้นส่วนกลไกลนับร้อยพันอย่าง อายุการ
ใช้งานของสิ่งต่างๆบนโลกนี้ก็ต้องมีข้อจำกัด
ของมัน ซึ่งต้องยอมรับว่า ใดๆในโลกล้วน
ไม่จีรังตามกฎของธรรมชาติ
พอเป็นแบบนี้แล้วเราจะเข้าใจว่าทำไม
ทุกๆระยะประมาณนี้ ที่ทางวิศวกรเขากำหนด
ไว้ว่า "ควร" เปลี่ยนชิ้นส่วนเหล่านี้ ก่อน
ที่มันจะเสื่อมสภาพ และ สร้างความเสีย
หายให้อย่างใหญ่หลวง
หากเราเข้าใจเรื่องเหล่านี้แล้ว รถเก่า
ก็คือ รถที่ต้องการให้เราดูแลเอาใจใส่
มากกว่ารถใหม่ที่ไม่เคยผ่านการใช้งาน
เป็นการดูแลความรักที่เรามีให้ต่อเค้ามาก
กว่าความรู้สึกที่อยากได้มาเพื่อครอบครอง
เป็นการเอาใจใส่ที่ต้องมีให้อย่างสม่ำเสมอ
สังเกตุสังกากันและกันดั่งคู่ชีวิตที่ไม่คิดจะ
ทอดทิ้งกันไปไหนไกล
ซึ่งมันไม่เหมือนกันกับแฟนคนแรกที่อาจจะมอง
ว่าสวย ดี เด่น และพอคบๆกันไปก็ขาดความ
เอาใจใส่ ไปไหนมาไหนลืมโทรบอกบ้าง
ก็ทะเลาะกัน งอนกัน สุดท้ายแล้วก็ไม่มีใคร
อยากจะปรับตัวเข้ากับปัญหาที่เกิด จบกันง่าย
กว่า
แต่จะให้ขายรถออกไปก็คงยาก
มันไม่ใช้แค่ความรักความชอบอย่างเดียวครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น