ความเบื่อหน่ายเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นใคร ร่ำรวยเงินทองแค่ไหน
ไม่ต้องไปกล่าวถึงกับความยากจนข้นแค้น
คนเหล่านั้นมีมากกว่าสามัญชนธรรมดากว่า
สิบร้อยพันเท่า
อาจจะเรียกได้ว่า "เกิดขึ้นตลอดเวลา"
แต่เพียงเขาเหล่านั้นไม่สามารถหลีกหนีมัน
ไปได้เพียงชั่วพริบตา เหมือนกับที่เรา
หยิบจับโทรศัพท์ขึ้นมาไถ
ว่ากันว่า ความเบื่อเหล่านี้ ทำให้มนุษย์เรา
มีความเจริญก้าวหน้ามาถึงทุกวันนี้
หากเราไม่เบื่อกับการต้องทนขี่วัวควายม้า
ในการเดินทาง ก็คงไม่มีเกวียนเทียมสัตว์
เฉกเช่นกัน กับที่เราเบื่อโลก เบื่อสังคม
ที่หมุนวนไปด้วยทุนนิยมและความโลภ
ก็มีคนที่หันเข้าหาสิ่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจ
บวชบ้าง ปฎิบัติธรรมบ้าง หลีกหนีไปอยู่
ตามป่าเขาลำเนาไพรบ้าง
บางครั้งผมก็เบื่อที่จะมีชีวิตต่อไป
แต่ทำยังไงได้ ผมไม่สามารถเลือกให้ตัวเอง
นั้นดับดิ้นลงไป ณ เวลานั้นได้ ยังเชื่อว่า
มันเป็นบาปกรรมกระมัง
เกรงว่าชาติหน้าจะไม่มีอีกแล้ว
เลยจะขอทนเบื่อมันต่อไป ประเดี๋ยวมันก็
คงหายจืดจางไปเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น