ช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมาถือว่าเป็นช่วงที่ยุ่ง
อีกช่วงหนึ่งของชีวิตเลยก็ว่าได้
เพื่อนคนหนึ่งจากไปโดยไม่มีวันกลับ
ปลดเปลื้องภาระจากโลกนี้สู่ภพภูมิที่รอ
เราอยู่เบื้องหน้า
การเร่งรีบกับการเตรียมงานต่างๆ
เพื่อรอรับเพื่อนพี่น้องที่คาดว่าจะมาร่วมงาน
ทำให้มองเห็นถึงคนที่กำลังหายใจอยู่ว่าต้อง
พบเจอกับเรื่องราววุ่นวายอีกมากมายเช่นไร
ชีวิตคงต้องดำเนินแบบนี้ต่อไป ไม่สิ้นสุด
ลืมตาตื่นมาเพื่อออกไปไขว่คว้าบางอย่าง
ที่เราต่างเชื่อว่ามันจะทำให้ชีวิตที่มีอยู่นั้น
ดีขึ้น สบายมากขึ้น มีทุกข์น้อยลง
สะสมความเป็นตัวตน ข้าวของ เครื่องใช้
โดยที่บางอย่างเราแทบไม่เคยได้ใช้เลย
แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ไขว่คว้ามาได้ทั้งหมด
ก็กองอยู่ตรงนั้น....
ในวันที่เราจากไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น