อยู่ดีๆวันนี้ ยูทูปก็ส่งรายการจากช่องหนึ่งที่ฟัง
อยู่เป็นประจำ ซึ่งจริงๆแล้วเนื้อหาหลักๆของ
ช่องจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับรถยนต์
ช่วงหลังๆมาถึงจะมีเรื่องที่แยกย่อยออกมา
แต่ฟังๆไป ระหว่างขับรถก็เพลินดี ไมได้มี
เนื้อหาสาระที่มันหนักหนาจนถึงกับฟังไม่ได้
จนเกินไป
แต่วันนี้กลับผิดแปลกกว่าที่เคย
ดันส่งเรื่องการเมืองไทยให้กลับเข้ามา
สู่สมองอันน้อยนิดของผมอีกครั้ง
ก่อนหน้านั้น เคยบอกกับตัวเองไปแล้วว่า
ผมกับการเมืองนั้น คงไปด้วยกันไม่ได้
เหตุที่ว่า ไม่ชอบระบบที่เอารัดเอาเปรียบ
เกรงว่า ไอ้ความไม่ชอบหรือสิ่งที่ผมเอง
นั้นเกลียดมันจะกลายเป็นตัวเองเข้าสักวัน
พูดไปแล้วก็ทำให้นึกถึงเพลงๆหนึ่งของพี่
"ป้าง นครินทร์"
ชื่อเพลงว่า "วันที่เลวร้าย"
ผมคิดเล่นๆเรื่องการทำคลิป หรือมิวสิค
วิดีโออยู่ในใจ สำหรับเพลงๆนี้
คิดว่าหากทำออกมาในมุมของคนที่เคย
เกลียดการคอรัปชั่น โกงกิน
แต่วันหนึ่งคนๆนั้นก็กลับกลายเป็นสิ่งนั้น
เสียเอง มันคล้ายๆกับภาพที่สะท้อนว่า
คนดีๆคนนึงหากถูกระบบที่เป็น
อย่างเช่นทุกวันนี้ดูดเข้าไปให้ต้องทำอะไร
ไปตามวัฒนธรรมคอรัปชั่นอย่างที่ผ่านๆมา
ด้วยคำที่ว่า ใครๆเขาก็ทำกัน หรือ นาย
สั่งมาให้ทำแบบนี้ คนที่เข้าไปด้วยความตั้งใจ
ทำงานอย่างโปร่งใส ก็จะถูกดึงเข้าไปสู่
วังวนนั้น อย่างไม่ต้องสงสัย
ความคิดมักจะโลดแล่นไปไกลกว่าความเป็น
จริงอยู่เสมอ ไม่ต่างกันกับเรื่องที่ผมอยากจะ
ให้สังคมเมืองเรา อยู่กันอย่างไม่เอารัด
เอาเปรียบกัน
"หรือว่าฉันชาชินกับมันมากไป
สุดท้ายกลายเป็นอย่างมัน"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น