เมื่อวานครับ...
ช่วงเย็นหลังจากเลิกงานแล้ว ก็ออกไป
วิ่ง ออกกำลังกายตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติ
คือ เปลี่ยนสถานที่ใหม่ครับ
อยากทดลองไปที่อื่นดูบ้าง เหตุเพราะ
เพื่อนเคยบอกไว้ว่า อากาศดี สถานที่
โล่ง มองเห็นภูเขาและทิวทัศน์ทางด้าน
เขาใหญ่แลดูสวยงาม
ณ ที่นั้นห่างไกลจากบ้านและที่วิ่งเดิมอยู่
พอสมควร จึงคิดว่าขับรถยนต์ไปดีกว่า
(ชื่อนังย้อย คันที่ชอบงอแงขอความรัก
บ่อยๆ)สถานที่จอดรถก็เยอะ และอย่าง
น้อยก็ได้พารถออกไปแล่นบ้าง (เธอเป็น
รถคันที่สองของบ้านที่ไม่ได้ใช้เป็นประจำ)
หลังจากวิ่งจนเหนื่อย หน้าร้อนผะผ่าว
ร่างกายรู้สึกว่าเกือบทนไม่ไหวแล้วก็พอ
บอกตัวเองว่าอย่าฝืนไป หวัดที่อยู่ในตัว
ยังไม่หายดี ยังมีน้ำมูกมาขวางทางลม
หายใจอยู่
เดิน สักระยะเพื่อค่อยๆลดระดับการเต้น
ของหัวใจให้อยู่ในเกณฑ์ปกติแล้วก็กลับ
ระหว่างทางกลับบ้านนี่แหละครับ ที่สร้าง
ความระทึกให้กับผม แต่มันก็สร้างความ
ไม่พอใจให้กับใครหลายๆคนอีกด้วย
บริเวณ สี่แยกไฟแดงเลนขวา ผมจอดรอ
สัญญาณไฟเป็นคันที่สอง ระหว่างรอก็กดปุ่ม
นู่นนี่เล่นไป อยู่ดีๆเธอก็หลับดับเครื่อไปซะ
ดื้อ สตาร์ทยังไงก็ไม่ติด อาการคล้ายกับ
แบตเตอรี่ไม่มีแรงไฟพอที่จะหมุนเครื่องยนต์
"เอาอีกแล้วลูกรัก" ในใจคิด
แล้วไฟตรงหน้าก็พลันสว่างจ้าส่องแสงสี
เขียวขึ้นมา
พยายามกดปุ่มสตาร์ทอีกรอบก็ยังไม่ติด
จึงตัดสินใจเปิดไฟฉุกเฉินลงรถไปโบก
ให้รถที่ติดอยู่ด้านหลังเลี่ยงไปที่ช่องทาง
ซ้ายก่อน
แต่ในความโชคร้ายย่อมมีความโชคดีปะปน
คันที่ติดอยู่ด้านหลังรอเปลี่ยนเลนส์ถัดไปอีก
สามสี่คัน เป็นรถพี่ชาย(ลูกป้า)ผมจึงได้
เรียกแกขอความช่วยเหลือ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น