จนกระทั่งผมและพี่ชายลืมตาออกมาดูโลก
ในระยะเวลาที่ใกล้เคียงกับคำว่าพร้อมๆกัน
วันนั้น
อาจจะเป็นวันที่เบื้องบนเล็งเห็นว่า....
มนุษย์ทุกคนที่ทุ่มเทพยายาม
ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืน
และตลอดไปไม่
ยังมีสิ่งเหนือธรรมชาติที่พวกเรานั้น
มองไม่เห็นและไม่อาจจะฝืนต้านทาน
อำนาจเหล่านั้นได้
มันคอยบอกให้เราเจียมตัวอยู่กับชะตากรรม
ที่สวรรค์เท่านั้น ขอเป็นผู้กำหนด
แม้เพียงสักเรื่องหนึ่งก็ยังดี
ชายที่เกิดมาพร้อมๆกับผมที่ผมเรียกว่า "พี่"
นี้แหละ คือ หลักฐานยืนยันต่อสิ่งลี้ลับ
พี่ชายผมไม่เหมือนใคร
ไม่เก่งไปซะทุกเรื่องเหมือนคนในต้นตระกูล
ไม่สนใจใยดีกับคนในครอบครัว
การงดค่าขนม งดเงินเดือน
ไม่ได้ช่วยให้เขานั้นอยากจะช่วยการงาน
ของที่บ้านมากไปกว่าที่ตัวเองเต็มใจที่จะทำ
แม้แต่น้อย
เขาแสดงอย่างชัดเจนตั้งแต่อายุราวๆห้าขวบ
สมัยที่ผมยังต้องอ้อนขอเงินพ่อแม่สำหรับ
ค่าขนมและของเล่น ก็ต้องไปทำอะไรสัก
อย่างที่พ่อแม่สั่งให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
จึงจะได้สิ่งๆนั้นมา
ต่างกันกับพี่ผมมากๆ
ที่รู้ว่ามีข้อแลกเปลี่ยนแล้ว
เขาก็จะไม่สนใจข้อเสนอนั้น
บางทีก็ไปหาวิธีอื่นเพื่อที่จะได้มา
หรือบางทีก็เปลี่ยนใจ หันไปหาทำอะไร
ใหม่ๆไปเลย
ราวกับว่า เขาเกิดมาเพื่อไม่ได้แคร์
หรือสนใจกับอะไรมากขนาดนั้น
เงิน ซื้อเขาไม่ได้
บังคับ อะไรเขาไม่ได้
จนกระทั่งวันหนึ่งก่อนที่จะได้ฉลองวันเกิด
ร่วมกันกับผมในปีที่สิบห้า
เขาก็ได้หายสาปสูญไป.....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น