หลังจากที่ได้รับสายโทรศัพท์จากน้าสาว เรื่อง
การรีโนเวทบ้านอยู่หลายครั้งหลายครา ซึ่งส่วนใหญ่
เนื้อหาใจความก็จะเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆในการ
ก่อสร้าง
สายสุดท้ายที่ได้รับก็คล้ายๆเดิม พร้อมกับแจ้งว่า
หากบ้านหลังนั้นเสร็จ ขอเชิญชวนครอบครัวให้ไปใช้
บริการพักผ่อนหย่อนใจกันด้วย
ประจวบเหมาะกับช่วงที่เด็กๆทั้งสองใกล้จะปิด
ภาคเรียนเล็กแล้ว เราจึงได้วางแผนการเดินทาง
ครั้งนี้ออกมา ปลายทางที่บริเวณ หาดป่าตอง ภูเก็ต
เมื่อคำนวณจากระยะทางกว่าพัน กม.กับเวลา
ที่มีอันน้อยนิดแล้ว การเดินทางด้วยรถยนต์คงไม่ใช่
คำตอบที่ดีสักเท่าไหร่
ส่วนการเดินทางด้วยเครื่องบินในระยะสั้นๆ
คงทำให้เด็กๆสนุกสนานกันไม่ใช่น้อย ซึ่งนับเป็นครั้งที่
สองของคุณบัว และครั้งแรกของเจ้าข้าว ในการบิน
ถ้าเกิดไม่สนุก อย่างน้อยก็ได้เรียนรู้่ว่าการใช้สนามบิน
นั้นมีขั้นตอนอย่างไร
ไม่กี่วันก่อนหน้ากำหนดวันเดินทางกลางเดือน
ตุลาฯ คำถามก็เกิดขึ้นจากเด็กทั้งสองอยู่เรื่อยๆว่า
เราจะไปกันวันไหน? วันนี้วันอะไร?
ซึ่งไม่ยากเย็นอะไรในการตอบคำถาม
อาจจะเพราะว่าผมไม่ค่อยรู้สึกเบื่อหน่ายของทั้งสอง
และชอบบอก ชอบสอนความรู้ที่มีให้อย่างละเอียดใน
การคิด บอกเผื่อไว้อีกว่า หากวันหนึ่งที่ผมตายไปแล้ว
จะได้ดูแลตัวเองได้
จึงก่อเกิดเป็นคำถามกลับไปว่า
เราต้องเตรียมอะไรไปบ้าง?
อันดับแรกเริ่มด้วยตื่นเช้ามาเราทำอะไร?
ดื่มน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน ใช่ไหม
แล้วกิจกรรมเหล่านี้เทอทั้งสองใช้อุปกรณ์อะไรกันบ้าง
เอ่ยรายการมาแล้วก็นับไว้
ต่อไปทำอะไร? ฯลฯ ไปเรื่อยๆจนหมดสนุกก็ไปสนใจ
อย่างอื่นต่อไป
แน่นอนว่าการสอนครั้งเดียวคงไม่มีใครจำได้ขึ้น
ใจหรอกครับ ผมไม่คาดหวังอยู่แล้ว การฝึกทำอะไร
ให้กลายเป็นนิสัยนั้นต้องใช้เวลา...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น