ระหว่างช่วงชีวิตของคนๆนึง คงต้องพบเจอ
อะไรมากมาย และอย่างน้อยที่สุดในชีิวิตเรา
คงต้องมีเพื่อนสักคน,ของรักบางอย่าง
แม้กระทั่งสัตว์ที่อาจจะไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยง
แต่ก็อดที่จะแสดงความเอ็นดูให้ไม่ได้
ในวันที่บางอย่างนั้นดูเหมือนจะแสนธรรมดา
หาได้มีความหมายสำหรับเราไม่
สิ่งนั้นก็ยังคงไม่มีความหมายอะไรหรอก
จนกว่าเวลาจะผ่านพ้นให้ผูกพันกันทางความรู้สึก
ซึ่งแน่นอนว่าเราแทบจะไม่รู้ตัวกับสิ่งที่ค่อยๆก่อ
ร่างสร้างตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ และค่อยๆก้าวเข้า
มาในชีวิตเรา
อย่างแทบไม่รู้ตัว..
รู้อีกทีก็หลั่งน้ำตาให้ไปแล้ว ในวันที่ต้องจาก
กันไปอย่างไม่บอกกล่าว
เป็นเรื่องยากที่จะบอกว่าสิ่งไหนจะจากเราไป
แต่มันเป็นเรื่องง่ายที่จะบอกว่าตอนนี้
เรากำลังสนใจในสิ่งใด
ใช่สิ่งที่เราจะเสียใจ หากสิ่งๆนั้นสูญไปหรือไม่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น