มาอัพเดทอาการหลังจากป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่
สายพันธ์ เอ เมื่อตั้งแต่วันที่ 9 ที่ผ่านมา ผมได้ถูก
เล่นงานอย่างหนักจากเจ้าเชื้อไวรัสดังกล่าว
อาการสามวันแรกเรียกว่า เหมือนๆกันตอนฉีด
วัคซีนโควิดก็ได้ครับ
หนาวสั่น ปวดกล้ามเนื้อ ปวดข้อ ปวดกระดูก
กินไม่ได้ นอนซมอย่างเดียว
หลังจากได้ยาต้านไวรัสที่คุณหมอนั้นจ่ายมา
อาการดังกล่าวค่อยดีขึ้น แต่ที่แย่คือ มีอาการไอ
เพิ่มขึ้นอย่างกระทันหัน ไอจนท้องแข็ง ปวดเกร็ง
ไปหมด
เป็นอยู่สองสามวันจึงค่อยทุเลา แต่ร่างกายก็ถูก
ทำร้ายไปมากโขอยู่เช่นกัน
จากคนเคยต่อสู้กับความเหนื่อยระดับหัวใจเต้น
โซนห้าได้นานนับสิบนาที ต้องมาพบกับอาการเดิน
กลางแดดไม่ถึงหน้านาที สิบนาทีก็ต้องกลับมานั่งพัก
เข้าร่มหอบแหกๆ
หากยังฝืนต่อไปก็จะเจออาการ เวียนหน้า
เวียนหลัง ตัวเย็น คล้ายจะเป็นลม
คิดว่าหากฝืนไปอีกคงได้ล้มกลางลานเป็นแน่
ทำได้แค่เตือนตัวเองว่า ไม่ไหวก็อย่าฝืนหลาย มันคน
ละเรื่องกับการออกกำลังกายนะโว้ย
เป็นแบบนี้อยู่หลายวัน กว่าจะได้ออกไปเดินยืดเส้น
ยืดสายที่สวนสาธารณะก็ปาไปสิบวัน เดินได้ครึ่ง ชม.
ก็คิดว่าพอละ อยากฝืนให้มันแข็งแรงขึ้น แต่ก็ไม่ได้ช่วย
อะไรเรื่องการไอเลย
พออีกวันออกไปวิ่งก็ได้แค่ครึ่ง ชม. เพราะรำคาญ
ตัวเอง ว่ิงไป ไอไปคอกๆแค่กๆ กลัวจะแพร่เชื้อให้คน
อื่นเค้าก็ต้องหยุดไปซะแค่นั้น
จนถึงวันนี้อาการไอก็ยังคงตามติดไม่คิดจะหนีห่างไ
ปไหน มันจะรักอะไรกุขนาดนี้ คิดในใจ
วันนี้ไม่หาย พรุ่งนี้กุไปหาหมอก็ได้ อดทนกับมันมา
นานแล้ว เกินจะทนแล้ว ไม่อยากจะรับมันต่อไป
ต้องยอมให้บัวช้ำ ยอมให้น้ำมันขุ่นแล้วววว ถึกโป๊ะ
หายดีแล้วคงได้วิ่งครับ ตอนนี้แสบคอไปหมดแล้ว
