การฝึกตัวเองที่ยาก คือ การกล้าที่จะลงมือ
ทำอะไรใหม่ๆโดยปราศจากความรู้ใดๆ
คล้ายกับการที่แพ็คกระเป๋าเดินทางโดยที่ไม่รู้
ว่าจะไปไหนแล้วสุ่มเลือกปลายทางออกมาโดยลำพัง
ไม่รู้ว่าจะต้องไปเจออะไร ไปยังไง คุยกับใครฯ
หากจะให้เห็นภาพชัดเจนกว่านี้ ลองไปซื้อ
Rubiks หรือ Kendama มาหัดเล่นให้เก่งก็ได้
แต่อันนี้จะยากหน่อย
มันคือการที่เราฝืนตัวเองทำอะไรสักอย่างที่
ไม่ถนัดอย่างตั้งอกตั้งใจ และไม่ล้มเลิกกลางคัน
และเมื่อมันสำเร็จ มันจะเป็นการเชื่อมต่อโครงสร้าง
ของสมองและจิตใจให้เรามีนิสัยชอบทดลองทำอะไร
ใหม่ๆมากขึ้นกว่าเก่า
ซึ่งข้อดีของเราที่ได้ทำอะไรมากมายหลาย
อย่างคงไม่ต้องพูดถึงครับ
มันเปิดโอกาสให้ชีวิตอีกมากมายให้ชีวิต มากกว่า
คนที่ทำอะไรไม่ค่อยจะได้ หรือเอาแต่พูดว่า
"ทำไม่เป็น"
เมื่อวามผมเสียเวลาไปมากเอาการกับการก้ม
หน้ามองจอมือถือ เพื่อที่จะทำการฝึกหัดจัดเรียงภาพ
เป็นวิดีโอใ ห้ลงกับจังหวะเพลงที่มีให้เลือกในสื่อ
โซเชี่ยล
เริ่มต้นความคิดช่วงสาย ช่วงเที่ยงเริ่มคิดภาพ
ที่อยากจะออกมาคร่าวๆแล้วลงมือ ทำงานไปด้วย
เล่นไปด้วย กว่าจะแล้วเสร็จใช้เวลาไปราวแปด ชม.
ทำเสร็จแล้วก็รู้สึกว่า ตอนแรกๆมันยากมากๆ
เพราะเราไม่รู้อะไรเลย อะไรเป็นอะไร
แต่พอลองผิด ลองถูก แก้แล้วแก้อีก มันก็จะเริ่ม
คล่องขึ้น ใส่ความคิด หาทางลัดและแก้ไขให้ดีขึ้น
ได้มากกว่าเก่า
ผมคิดว่าถ้าฝึกทักษะแบบนี้บ่อยๆก็สามารถที่จะ
นำไปปรับใช้เป็นแนวทางกับเรื่องอื่นๆในชีวิตได้
เป็นอย่างดีไม่มากก็น้อยแหละครับ
รับชม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น