พึ่งพาอาศัย

 

    เมื่อวานได้ยินพนักงานที่ร้านขายวัสดุเดินมาเล่า

ให้ฟังเรื่องมีคนโทรฯมา อ้างว่าเป็นคนรู้จัก แต่ก็

ไม่ได้บอกชื่อ เพียงแค่บอกว่า จำหนูไม่ได้หรอ

แล้วก็ล้วงเอาชื่อ ที่ปลายทางเดาสุ่มไปแอบอ้างอีก

ที แล้วก็เล่าเรื่องราวเปลี่ยนเบอร์ หลงทาง

เงินหายอะไรก็ว่าไปฯ แต่แกก็ยังทันเกมส์ถามว่า

ตัวแกเองชื่ออะไร ฮ่าๆๆ หมดคำตอบจึงได้ตัดสายไป

    ผมว่า เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกวัน เพียงแค่เรา

อาจจะไม่ได้เจอด้วยตัวเอง มีคนรู้เท่าทัน มีคนหลง

เชื่อจริงๆ สูญเสียทรัพย์สินให้กับคนเหล่านั้นไป

    หากถามผมว่าจะทำอย่างไรให้แก็งค์หลอกลวง

เหล่านี้หมดไป ก็คงจะจนปัญญา ขนาดตัวเองยังเคย

ซื้อของออนไลน์แล้วถูกโกงไปเสียหลายพัน

    แต่ที่เอามาเขียนไว้เพราะคิดว่า คนที่เข้ามา

หลอกหลวงต้มตุ๋นเรานั้น มีมากขึ้นทุกวัน ตามความ

ง่ายดายของการสื่อสาร ซึ่งทุกอย่างมีข้อดี และข้อเสีย

แตกต่างกันไป เราจะเอาแต่ข้อดี ทิ้งข้อเสียให้คน

ที่ตามเทคฯไม่ทันก็ดูจะไร้ซึ่งความรับผิดชอบเกินไป

    สังคมเราเกิดขึ้นจากการเอาใจใส่ซึ่งกันและ

กัน ดูแลกันยามที่คนอื่นๆมีภัย หรือเดือดร้อน

    แต่ดูเหมือนกับว่า ทุกวันนี้ เราต่างคนต่างเห็น

แก่ส่วนตัวมากขึ้น ความสัมพันธ์ ร่วมด้วยช่วยกันเริ่ม

ค่อยๆจืดจางลงไป ไม่เหมือนสมัยเด็กๆที่ผ่านมา

    ทุกวันนี้หากพอที่จะทำอะไรเพื่อช่วยเหลือสังคม

ช่วยเหลือผู้คนให้ดีขึ้นได้บ้าง ก็อย่าลืมกันบ้างนะครับ

    เพราะมนุษย์เรา อยู่คนเดียวไม่ได้ เราจำเป็น

ต้องพึ่งพาอาศัยกันและกันครับ